Urolithine A (Mitopure): mitofagie, spieren en veroudering (wetenschappelijk overzicht 2026)

Belangrijkste inzichten

Urolithine A verhoogde mitofagie-gerelateerde eiwitten in menselijk spierweefsel in een gecontroleerde studie (Singh et al., 2022), wat zeldzaam is voor een supplement. Het bewijs is echter nog beperkt. Een review uit 2026 telde vijf kleine spierstudies met in totaal 236 deelnemers (Dao et al., 2026), en de twee grootste haalden hun primaire eindpunten niet, al verbeterden secundaire uitkomstmaten zoals kracht en uithoudingsvermogen wel (Singh et al., 2022; Liu et al., 2022). De meeste mensen kunnen via voeding niet veel urolithine A aanmaken: in een studie met granaatappelsap zette slechts ongeveer 40% van de deelnemers de voorlopers uit het sap in betekenisvolle hoeveelheden om (Singh et al., 2022b). Twee recente onderzoeken zonder banden met de industrie leveren aanvullende onafhankelijke gegevens (Zhao et al., 2024; da Costa Pinaffi-Langley et al., 2026).

Wat is urolithine A?

Urolithine A wordt door darmbacteriën aangemaakt uit ellagitannines, plantaardige polyfenolen die voorkomen in granaatappels, walnoten en bepaalde bessen. Hoeveel u aanmaakt, hangt af van uw microbioom. In één studie had 12% van de deelnemers bij aanvang detecteerbare spiegels van urolithine A, en zette ongeveer 40% na het drinken van granaatappelsap de voorlopers hieruit om (Singh et al., 2022b).

Deze variabiliteit is de reden waarom Amazentis een gezuiverde vorm heeft ontwikkeld, verkocht als Mitopure. In diezelfde studie leidde directe inname van urolithine A tot hogere plasmaspiegels en een meer dan zes keer zo hoge blootstelling als granaatappelsap (Singh et al., 2022b). Wetenschappers van Amazentis voerden dit onderzoek uit, wat ook geldt voor de meeste hieronder besproken studies; daarom krijgt de financiering een apart hoofdstuk.

Op regelgevend vlak meldde Amazentis aan de FDA dat het urolithine A als ‘Generally Recognized as Safe’ (GRAS) beschouwt voor gebruik in bepaalde voedingsmiddelen. Het agentschap antwoordde daarop geen verdere vragen te hebben over die conclusie (FDA, GRN 791). Zo’n ‘no questions’-brief heeft betrekking op de veiligheid onder de vastgestelde gebruiksvoorwaarden en zegt niets over gezondheidsvoordelen.

Hoe activeert urolithine A mitofagie?

Mitofagie is het proces waarmee cellen versleten mitochondriën afbreken, zodat deze vervangen kunnen worden. Bij wormen induceerde urolithine A mitofagie, voorkwam het de ophoping van disfunctionele mitochondriën bij veroudering en verlengde het de levensduur. Bij muizen en ratten verbeterde het de inspanningscapaciteit (Ryu et al., 2016).

Cellen markeren beschadigde mitochondriën voor opruiming via signaaleiwitten, waarvan PINK1 en Parkin de bekendste zijn. Met het ouder worden vertraagt dit opruimproces. Defecte mitochondriën stapelen zich op, produceren minder ATP en lekken meer reactieve zuurstofdeeltjes. Het supplement is bedoeld om deze opruiming weer op gang te brengen. Dat is een ander werkingsmechanisme dan het leveren van brandstof, zoals NAD+-voorlopers doen, of het wegvangen van oxidanten, zoals antioxidanten doen.

Het bewijs voor dit mechanisme bij mensen is afkomstig uit bloed- en spierweefselmonsters. In de eerste klinische studie bij mensen veranderde 4 weken inname van 500 mg of 1.000 mg per dag de expressie van mitochondriale genen in de skeletspieren en verlaagde het de plasma-acylcarnitines, markers voor de vetverbranding (Andreux et al., 2019). In een studie van 4 maanden stegen eiwitten die gekoppeld zijn aan mitofagie en het mitochondriale metabolisme significant in spierbiopten (Singh et al., 2022). Beide studies werden uitgevoerd door Amazentis.

Het artikel uit 2016 dat dit onderzoeksveld opende, was een samenwerking tussen onderzoekers van de EPFL en wetenschappers van Amazentis (Ryu et al., 2016). Studies met wormen en knaagdieren genereren hypotheses, maar zeggen niets over de mate van voordeel voor een 55-jarige.

Waarom produceert slechts een deel van de mensen van nature urolithine A?

De omzetting van ellagitannines in urolithine A vereist specifieke darmbacteriën, en veel mensen hebben hier niet genoeg van. In de granaatappelsapstudie hadden producenten een grotere diversiteit in hun darmmicrobioom en een hogere ratio van Firmicutes tot Bacteroidetes dan niet-producenten (Singh et al., 2022b).

Onderzoekers verdelen mensen in urolithine-‘metabotypes’, afhankelijk van welke urolithines hun bacteriën produceren. Hu en collega’s noemen deze interindividuele variatie als een van de redenen waarom studieresultaten lastig te interpreteren zijn: twee personen die dezelfde hoeveelheid walnoten eten, kunnen een heel verschillende blootstelling krijgen (Hu et al., 2026).

Directe suppletie omzeilt de afhankelijkheid van het microbioom, wat de commerciële grondslag van het product vormt. Dezelfde review wijst op een vraag die nog openstaat: urolithine A circuleert in vrije en geconjugeerde vorm, en het is nog niet opgehelderd welke vorm biologisch actief is in het weefsel, of dat een capsule zich exact hetzelfde gedraagt als in de darm aangemaakte urolithine A (Hu et al., 2026).

Wat toont het klinische bewijs bij mensen aan?

De review uit 2026 van Dao en collega’s vond vijf gerandomiseerde studies, met in totaal 236 deelnemers, die spieruitkomsten maten (Dao et al., 2026). De twee grootste haalden hun primaire eindpunten niet, maar lieten verbeteringen zien op secundaire maten: spierkracht bij volwassenen van middelbare leeftijd en spieruithoudingsvermogen bij ouderen (Singh et al., 2022; Liu et al., 2022).

Spierkracht en uithoudingsvermogen

In een 4 maanden durende studie kregen volwassenen van middelbare leeftijd Mitopure in een van twee doseringen of een placebo. De spierkracht nam met ongeveer 12% toe, en de auteurs rapporteerden klinisch relevante verbeteringen in de maximale zuurstofopname en de 6-minuten-wandelafstand. Het primaire eindpunt, het piekvermogen, verbeterde niet significant. De plasma-acylcarnitines en het C-reactief proteïne daalden (Singh et al., 2022).

Een tweede studie van 4 maanden gaf 66 ouderen (gemiddelde leeftijd 71,7 jaar) dagelijks 1.000 mg of een placebo. De primaire eindpunten waren de verandering in de 6-minuten-wandelafstand en de maximale ATP-productie in een handspier. Geen van beide verschilde significant van placebo. Het uithoudingsvermogen in een handspier en een beenspier verbeterde wel, en verscheidene plasmabiomarkers, waaronder C-reactief proteïne, daalden (Liu et al., 2022).

Toen de review uit 2026 de twee onderzoeken combineerde die wandelafstand maten, leverde urolithine A een gemiddelde winst van 17 meter op ten opzichte van placebo; dit verschil was statistisch niet significant (p = 0,135). De review beoordeelde de zekerheid van dit bewijs als laag (Dao et al., 2026).

Een kleiner onderzoek van 8 weken bij getrainde jonge mannen, uitgevoerd zonder banden met de industrie, vond significante verbeteringen ten opzichte van placebo op maximale isometrische kracht en herhalingen tot spierfalen. De one-rep max (1RM) bij het bankdrukken en squatten verschilde niet van placebo (Zhao et al., 2024).

Prestaties in teamsporten

Bij talentvolle jeugdvoetballers verbeterde zes weken urolithine A tijdens de voorbereiding de afstand op de Yo-Yo intermittent recovery test met 239 meter meer dan placebo (p = 0,048) en de ‘countermovement jump’-hoogte met 3,3 cm. Sprintsnelheid, sprongkracht en andere sprongparameters verschilden niet. De antioxidantcapaciteit in het speeksel daalde gedurende het voorseizoen in de placebogroep, maar bleef stabiel bij urolithine A (Monsalve Acevedo et al., 2025). De marge op de primaire uitkomstmaat was klein en de groep was beperkt, waardoor dit eerder een aanwijzing voor vervolgonderzoek is dan een definitief resultaat.

Herstel na inspanning

Bij goed getrainde hardlopers verbeterde urolithine A de prestatie op een tijdrit van 3.000 meter niet. Wel verlaagde het de ervaren inspanning en het creatinekinase na de race (een marker voor spierschade) in vergelijking met placebo. De VO2max steeg met 5,4% binnen de urolithine A-groep, maar het verschil tussen de groepen was niet significant. Spierbiopten toonden aan dat mitochondriale routes werden geactiveerd en ontstekingsroutes werden geremd (Whitfield et al., 2025). Amazentis financierde de studie.

Immuunfunctie

Een studie uit 2025 in Nature Aging gaf 50 gezonde volwassenen van middelbare leeftijd gedurende 4 weken dagelijks 1.000 mg of een placebo. Urolithine A zorgde voor een toename van naïef-achtige, minder uitgeputte CD8+ T-cellen (de primaire uitkomstmaat) en verhoogde hun vermogen om vet als brandstof te verbranden (Denk et al., 2025). Dit betreft metingen aan immuuncellen en zegt niets over hoe vaak deelnemers ziek werden. Amazentis financierde het onderzoek en leverde het product.

Doorbloeding in de hersenen

Een studie uit 2026 in JAMA Network Open gaf 50 volwassenen van middelbare leeftijd met obesitas gedurende 28 dagen urolithine A of een placebo. De endotheelfunctie in de arm veranderde niet. Taakgerelateerde doorbloedingsreacties in de hersenen stegen sterker bij urolithine A dan bij placebo, terwijl de cognitieve taakprestaties gelijk bleven (da Costa Pinaffi-Langley et al., 2026). De auteurs meldden geen belangenverstrengeling.

Waarom is mitofagie van belang voor verouderende spieren?

Spieren draaien op mitochondriën, en het systeem dat beschadigde exemplaren opruimt, vertraagt met de leeftijd. Een overzichtsartikel uit 2024 door wetenschappers van Amazentis beschrijft een afnemende mitofagie als een van de mechanismen waardoor veroudering de skeletspierfunctie aantast (Faitg et al., 2024).

Cellen houden hun mitochondriën op drie manieren gezond: de aanmaak van nieuwe, het continu splitsen en fuseren van bestaande exemplaren, en de afbraak van beschadigde via mitofagie. Wanneer de afbraak achterblijft, stapelen defecte mitochondriën zich op. Spierweefsel, met zijn hoge energiebehoefte, merkt dit als eerste (Faitg et al., 2024). Dit vormt de logica achter de poging om mitofagie te heractiveren met urolithine A.

De auteurs van de review werken voor het bedrijf dat Mitopure verkoopt; beschouw het artikel daarom als een uiteenzetting van de hypothese en niet als onafhankelijke bevestiging. Het onafhankelijke bewijs dat mitofagie bij mensen ten grondslag ligt aan leeftijdsgerelateerd spierverlies, en dat stimulering ervan dit herstelt, is nog in ontwikkeling.

Waarom is voorzichtigheid geboden bij claims over urolithine A?

De onderzoeken zijn gering in aantal, kleinschalig en van korte duur; de grootste studies behaalden hun primaire eindpunten niet en het merendeel werd gesponsord door de fabrikant. De review uit 2026 telde 236 deelnemers verspreid over vijf spierstudies en noemde het bewijs beperkt (Dao et al., 2026).

Een translationele review uit 2026, geschreven door auteurs zonder commerciële banden, somt de openstaande knelpunten op: de hoeveelheid urolithine A die mensen zelf aanmaken, het verschil tussen vrije en geconjugeerde vormen, onduidelijke blootstelling-responsrelaties, grote variatie in wie er reageert en tekortkomingen in de onderzoeksopzet. De auteurs concluderen dat de klinische bruikbaarheid afhangt van het eerst oplossen van die vraagstukken (Hu et al., 2026).

Dit betekent niet dat urolithine A nutteloos is. Spierbiopten laten zien dat het de mitochondriale biologie bij mensen beïnvloedt (Singh et al., 2022; Andreux et al., 2019). Of die veranderingen zich vertalen in merkbare voordelen, zoals een grotere wandelafstand of sneller herstel, is in klinische studies nog niet overtuigend aangetoond.

Wie heeft het onderzoek naar urolithine A gefinancierd?

Voornamelijk Amazentis. De eerste studie bij mensen, de 4 maanden durende spierstudie bij mensen van middelbare leeftijd en de immuunstudie vermelden Amazentis-medewerkers als auteurs of noemen het bedrijf als sponsor, en de hardloopstudie werd gefinancierd door Amazentis (Andreux et al., 2019; Singh et al., 2022; Denk et al., 2025; Whitfield et al., 2025). Twee recente onderzoeken, bij getrainde jonge mannen en bij volwassenen met obesitas, melden geen belangenverstrengeling (Zhao et al., 2024; da Costa Pinaffi-Langley et al., 2026).

Industriesponsoring betekent niet automatisch dat een resultaat onjuist is. Het gaat om gerandomiseerde, placebogecontroleerde studies in gerenommeerde wetenschappelijke tijdschriften. Het aandachtspunt is specifieker: wanneer vrijwel alle positieve data van één partij komen, heeft nog geen externe partij de belangrijkste spierbevindingen kunnen bevestigen.

De twee onafhankelijke onderzoeken bieden enig perspectief. Het ene vond krachtwinst bij getrainde mannen; het andere vond veranderingen in de cerebrale doorbloeding, maar geen vasculair voordeel in de arm (Zhao et al., 2024; da Costa Pinaffi-Langley et al., 2026). Beide waren klein en kortdurend. Wat uitsluitsel zou geven, is een grotere onafhankelijke studie met een functioneel primair eindpunt (zoals loopsnelheid of spierkracht), die langer dan 4 maanden duurt.

Welke dosering urolithine A wordt gebruikt?

Klinische studies hebben 500 mg en 1.000 mg per dag gebruikt (Andreux et al., 2019; Singh et al., 2022). Zowel de spierstudie bij ouderen als het immuunonderzoek maakten gebruik van 1.000 mg (Liu et al., 2022; Denk et al., 2025). Geen enkele gepubliceerde analyse toont aan dat de hogere dosering beter werkt voor een functionele uitkomstmaat.

De review uit 2026 combineerde de groepen met 500 mg en 1.000 mg uit de studie bij volwassenen van middelbare leeftijd vanwege de kleine aantallen deelnemers (Dao et al., 2026). De studieduur varieerde van 4 weken tot 4 maanden. Wie het middel probeert, kan het het beste minimaal zo lang gebruiken en het effect beoordelen aan de hand van een meetbaar gegeven, zoals een wandeltest of handknijpkrachtmeting.

Is urolithine A veilig?

Op de korte termijn lijkt het veilig te zijn. De eerste studie bij mensen rapporteerde een gunstig veiligheidsprofiel (Andreux et al., 2019), de 4 maanden durende studie bij ouderen vond geen verschil in bijwerkingen ten opzichte van placebo (Liu et al., 2022), en de obesitasstudie uit 2026 beschreef het als goed verdragen (da Costa Pinaffi-Langley et al., 2026).

Langetermijngegevens ontbreken. Geen enkele studie heeft langer dan 4 maanden geduurd, waardoor het effect van jarenlange gestimuleerde mitofagie onbekend is. De bevindingen rond inflammatie zijn evenmin eenduidig. C-reactief proteïne daalde met urolithine A in twee studies van Amazentis (Singh et al., 2022; Liu et al., 2022), maar steeg binnen de urolithine A-groep gedurende 8 weken in het onafhankelijke onderzoek bij getrainde mannen (Zhao et al., 2024). Zware trainingsbelasting kan dit mogelijk verklaren, maar het onderstreept dat het beeld nog niet compleet is.

Zwangere of borstvoeding gevende vrouwen en mensen met een ernstige aandoening zijn in geen enkele studie onderzocht. Raadpleeg een arts alvorens het supplement in die situaties te gebruiken.

Werkt lokale urolithine A voor de huid?

Eerste resultaten wijzen op een mogelijk effect. In gerandomiseerde, placebogecontroleerde studies verminderde urolithine A aangebracht op de huid na 8 weken de diepte van rimpels rond de ogen en dempte het roodheid na blootstelling aan uv B (D’Amico et al., 2026).

Dezelfde publicatie uit 2026 testte urolithine A in gekweekte menselijke huidmodellen en gedoneerde huidweefsels. Het verhoogde mitochondriale ademhaling en mitofagiemarkers, verlaagde ontstekings- en verouderingsmarkers en verhoogde eiwitten die betrokken zijn bij de structurele matrix van de huid. Een herhaalde ‘patch test’ bij mensen bracht geen veiligheidsproblemen aan het licht (D’Amico et al., 2026).

Dit onderzoek is afkomstig van het team achter Mitopure. Bovendien is lokale toepassing een heel ander product dan de capsules die elders in dit artikel worden besproken. Resultaten met huidcrèmes zeggen niets over de effecten van orale inname op de spieren, en vice versa.

Kunt u urolithine A uit granaatappelsap halen?

Alleen als uw darmmicrobiota daartoe in staat zijn. In het granaatappelsaponderzoek zette ongeveer 40% van de deelnemers de aanwezige ellagitannines in noemenswaardige hoeveelheden om in urolithine A (Singh et al., 2022b). De meeste mensen kunnen voor een betrouwbare dosis dus niet op sap rekenen.

Directe suppletie leidde in hetzelfde onderzoek tot een ruim zesmaal hogere blootstelling dan het sap (Singh et al., 2022b). Granaatappels, walnoten en bessen blijven voedzaam en waardevol in het voedingspatroon, maar als bron van urolithine A zijn ze voor de meerderheid van de mensen onbetrouwbaar.

Heeft urolithine A betekenis voor de hersenen?

Vroege humane data wijzen op een mogelijk verband. In een 2 jaar durende studie met walnoten bij cognitief gezonde ouderen was een grotere toename van urolithine A in de urine geassocieerd met een beter behoud van de corticale dikte op MRI-scans (Galkina et al., 2026). Deze studie mat uit voeding gevormde urolithines, geen supplement.

Dit onderzoek maakte deel uit van de ‘Walnuts and Healthy Aging’-studie, waarin ouderen twee jaar lang werden gerandomiseerd naar een dagelijkse portie walnoten of een controledieet. Van de 104 deelnemers met hersenscans zaten er 55 in de walnotengroep. Binnen die groep correleerde een toename van urolithine A, urolithine C en een urolithine C-conjugaat met het behoud van de corticale dikte, voornamelijk in de rechterhemisfeer (Galkina et al., 2026). De auteurs analyseerden de resultaten per urolithine-metabotype omdat mensen sterk verschillen in de productie van deze stoffen.

Samen met het onderzoek uit 2026 dat sterkere taakgerelateerde doorbloedingsreacties in het brein liet zien na 28 dagen suppletie (da Costa Pinaffi-Langley et al., 2026), wijst dit op een plausibele link tussen urolithines en hersenveroudering. Het betreft hier echter een associatie en een kortetermijnsignaal, geen bewijs dat een supplement het geheugen beschermt.

Hoe moeten marketingclaims over urolithine A worden beoordeeld?

Toets elke claim aan de specifieke studie waarop deze gebaseerd is. De kwalificatie ‘klinisch onderzocht’ is feitelijk juist, maar termen als ‘klinisch bewezen’ voor spierprestaties zijn overdreven, aangezien de twee grootste spierstudies hun primaire eindpunten niet behaalden (Singh et al., 2022; Liu et al., 2022).

Claims over mitochondriën rusten op een steviger fundament. Spierbiopten en bloedbiomarkers veranderden in de verwachte richting in de eerste studie bij mensen en in de 4-maandenstudies (Andreux et al., 2019; Singh et al., 2022; Liu et al., 2022). Claims over kracht liggen daartussenin: één studie vond ongeveer 12% toename in spierkracht, maar dit was een secundair eindpunt (Singh et al., 2022). Beweringen over verder kunnen wandelen zijn het zwakst onderbouwd, aangezien de samengevoegde toename van 17 meter statistisch niet significant was (Dao et al., 2026).

Claims over ontstekingsremming vereisen eveneens nuancering. C-reactief proteïne daalde in twee door de fabrikant gesponsorde studies (Singh et al., 2022; Liu et al., 2022), maar steeg binnen de urolithine A-groep in een onafhankelijk onderzoek bij getrainde mannen (Zhao et al., 2024). Wie ‘ontstekingsremmend’ claimt, verwijst naar de eerste twee studies en negeert de derde. Claims over het immuunsysteem zijn op vergelijkbare wijze terug te voeren op veranderingen in T-cellen gedurende 4 weken bij 50 gezonde volwassenen van middelbare leeftijd (Denk et al., 2025), niet op een afname van infecties.

Hoe verhoudt urolithine A zich tot andere mitochondriale supplementen?

Het grijpt aan op een ander onderdeel van het proces. CoQ10 transporteert elektronen in de ademhalingsketen, NMN verhoogt NAD+, astaxanthine beschermt celmembranen tegen oxidatie, en urolithine A richt zich op het opruimen van beschadigde mitochondriën. Geen enkele studie heeft een combinatie hiervan onderzocht.

Wat betreft de bewijskracht is de rangorde helder. CoQ10 beschikt over een studie bij 420 hartfalenpatiënten die minder cardiovasculaire sterfte liet zien (Mortensen et al., 2014). Creatine heeft de meest uitgebreide data over spierfunctie van alle supplementen. Voor urolithine A bestaat de documentatie vooralsnog uit humane biomarkerdata en een klein aantal beperkte functionele studies. Wie met één middel wil beginnen, maakt met creatine of CoQ10 doorgaans een logischere keuze, waarbij urolithine A later eventueel als toevoeging kan dienen.

Ons overzicht van de kenmerken van veroudering plaatst mitofagie naast de overige biologische processen die met de leeftijd achteruitgaan, en rangschikt interventies op basis van de kwaliteit van het klinische bewijs bij mensen.

Voor wie is het overwegen van urolithine A zinvol?

Volwassenen die de beter onderbouwde basiszaken al op orde hebben, regelmatig bewegen en zich specifiek op mitofagie willen richten, terwijl zij accepteren dat functionele voordelen nog niet bewezen zijn. Deelnemers aan klinische studies waren tot nu toe volwassenen van middelbare en oudere leeftijd, getrainde jonge mannen en volwassenen met obesitas (Singh et al., 2022; Liu et al., 2022; Zhao et al., 2024; da Costa Pinaffi-Langley et al., 2026).

Kies bij voorkeur de onderzochte variant. De meeste gepubliceerde onderzoeken gebruikten Mitopure; merkloze urolithine A-producten zijn in gepubliceerde studies niet onderzocht. Bepaal voorafgaand aan gebruik één meetbare uitkomstmaat, zoals de 6-minuten-wandelafstand, handknijpkracht of spierpijn na een standaardtrap van inspanning, en meet deze na 2 tot 4 maanden opnieuw.

In het saponderzoek zette ongeveer 60% van de mensen ellagitannines niet goed om (Singh et al., 2022b). Deze niet-producenten hebben theoretisch de sterkste reden tot suppletie, maar er is voor consumenten geen betrouwbare test beschikbaar om vast te stellen tot welke groep men behoort.

Wat brengt de toekomst voor onderzoek naar urolithine A?

Grotere en langere onderzoeken met functionele primaire eindpunten, meer onafhankelijke financiering en betere manieren om te identificeren wie reageert. De translationele review uit 2026 pleit voor studies op basis van metabotypes, betere toedieningsvormen en gestandaardiseerde biomarkers (Hu et al., 2026).

Twee onderzoekslijnen vallen op. De bevindingen over het immuunsysteem zouden, indien bevestigd met klinische uitkomstmaten, een reikwijdte hebben die ver buiten de spierfunctie ligt (Denk et al., 2025). Ook het signaal rond de cerebrale doorbloeding bij volwassenen met obesitas verdient nader onderzoek (da Costa Pinaffi-Langley et al., 2026). Voor beide geldt dat eerst gekeken moet worden naar uitkomsten die mensen daadwerkelijk ervaren, zoals infectiepercentages of cognitieve veranderingen over de tijd, voordat dit klinische relevantie krijgt voor het individu.

Veelgestelde vragen

Bronnen

1. Dao T, Nguyen TT, Gariani K, et al. Effects of Urolithin A supplementation on muscle health outcomes in humans from randomized controlled trials. Front Nutr. 2026;13:1834344.
2. Singh A, D’Amico D, Andreux PA, et al. Urolithin A improves muscle strength, exercise performance, and biomarkers of mitochondrial health in a randomized trial in middle-aged adults. Cell Rep Med. 2022;3(5):100633.
3. Liu S, D’Amico D, Shankland E, et al. Effect of Urolithin A Supplementation on Muscle Endurance and Mitochondrial Health in Older Adults: A Randomized Clinical Trial. JAMA Netw Open. 2022;5(1):e2144279.
4. Singh A, D’Amico D, Andreux PA, et al. Direct supplementation with Urolithin A overcomes limitations of dietary exposure and gut microbiome variability in healthy adults to achieve consistent levels across the population. Eur J Clin Nutr. 2022;76(2):297-308.
5. Denk D, Singh A, Kasler HG, et al. Effect of the mitophagy inducer urolithin A on age-related immune decline: a randomized, placebo-controlled trial. Nat Aging. 2025;5(11):2309-2322.
6. Whitfield J, McKay AKA, Tee N, et al. Evaluating the Impact of Urolithin A Supplementation on Running Performance, Recovery, and Mitochondrial Biomarkers in Highly Trained Male Distance Runners. Sports Med. 2025;55(12):3183-3200.
7. Zhao H, Zhu H, Yun H, et al. Assessment of Urolithin A effects on muscle endurance, strength, inflammation, oxidative stress, and protein metabolism in male athletes with resistance training: an 8-week randomized, double-blind, placebo-controlled study. J Int Soc Sports Nutr. 2024;21(1):2419388.
8. da Costa Pinaffi-Langley AC, Gulej R, Kaposzta Z, et al. Urolithin A and Endothelial and Cerebrovascular Function in Middle-Aged Adults With Obesity: A Randomized Clinical Trial. JAMA Netw Open. 2026;9(10):e2638047.
9. Hu L, Ling Y, Jin W. Urolithins in clinical translation: from gut microbial metabolites to precision interventions. Front Nutr. 2026;13:1854240.
10. Ryu D, Mouchiroud L, Andreux PA, et al. Urolithin A induces mitophagy and prolongs lifespan in C. elegans and increases muscle function in rodents. Nat Med. 2016;22(8):879-88.
11. Andreux PA, Blanco-Bose W, Ryu D, et al. The mitophagy activator urolithin A is safe and induces a molecular signature of improved mitochondrial and cellular health in humans. Nat Metab. 2019;1(6):595-603.
12. Mortensen SA, Rosenfeldt F, Kumar A, et al. The effect of coenzyme Q10 on morbidity and mortality in chronic heart failure: results from Q-SYMBIO: a randomized double-blind trial. JACC Heart Fail. 2014;2(6):641-9.
13. U.S. Food and Drug Administration. Agency response letter, GRAS Notice No. GRN 000791 (urolithin A).
14. Faitg J, D’Amico D, Rinsch C, et al. Mitophagy Activation by Urolithin A to Target Muscle Aging. Calcif Tissue Int. 2024;114(1):53-59.
15. Monsalve Acevedo A, Sanctuary C, Aitken RJ, et al. Effects of Urolithin A supplementation on performance and antioxidant status in academy soccer players during preseason: a pilot randomised controlled trial. Front Nutr. 2025;12:1674446.
16. D’Amico D, Faitg J, Amaral F, et al. Topical application of urolithin A activates mitophagy and enhances mitochondrial function to promote skin longevity. iScience. 2026;29(10):117646.
17. Galkina P, Domínguez-López I, Cofán M, et al. Microbiota-derived urolithins and cortical thickness in cognitively healthy older adults: a longitudinal MRI analysis of the WAHA trial. Food Funct. 2026.