Onafhankelijke tests uitgelegd: Wat certificeringen van USP, NSF en ConsumerLab daadwerkelijk verifiëren

Belangrijkste punten

Certificeringsprogramma’s die de fabriek auditen en het product in de loop van de tijd opnieuw testen (USP, NSF) bieden meer zekerheid dan een enkel laboratoriumrapport. Sportprogramma’s voegen screening toe op stoffen die verboden zijn in wedstrijdverband, wat van belang is omdat een internationaal onderzoek niet-aangegeven anabole steroïden vond in 14,8% van 634 supplementen die geen hormonen vermeldden (Geyer et al., 2004, Int J Sports Med). ConsumerLab koopt producten rechtstreeks uit de winkel, zodat fabrikanten monsters niet zorgvuldig kunnen selecteren. Zoek bij elk keurmerk het product op de eigen website van de certificeerder op voordat u het logo vertrouwt, en vraag, wanneer er geen keurmerk is, om een partij-specifiek Analysecertificaat (Certificate of Analysis) met cijfers. De gids voor supplementenetiketten behandelt de overige regels om te controleren.

Onafhankelijke tests uitgelegd: welk probleem lossen ze op?

Het vult een leemte in de Amerikaanse wetgeving. Supplementen hebben geen goedkeuring van de FDA nodig voordat ze worden verkocht, en fabrikanten staan zelf in voor hun eigen etiketten. Onafhankelijk testen is voor een bedrijf een vrijwillige manier om te bewijzen dat het etiket nauwkeurig is en voor een koper om die claim te controleren.

De Dietary Supplement Health and Education Act van 1994 bracht supplementen onder de voedselwetgeving. Fabrikanten moeten de huidige regels voor Good Manufacturing Practice volgen in 21 CFR Part 111, maar niemand van buiten het bedrijf test een product voordat het in het schap belandt. Handhaving door de FDA vindt meestal achteraf plaats, via inspecties, waarschuwingsbrieven en terugroepacties.

Onderzoekers beweren al jaren dat dit systeem achteraf traag verloopt. Een analyse uit 2015 in het American Journal of Public Health beschreef maatregelen van de FDA tegen vervalste supplementen als te beperkt en te laat om consumenten te beschermen (Starr, 2015, Am J Public Health). De gegevens over verborgen geneesmiddelen ondersteunen die bezorgdheid. Van 2007 tot 2016 identificeerde de FDA 776 vervalste supplementen van 146 bedrijven, en 157 daarvan bevatten meer dan één niet-goedgekeurd ingrediënt (Tucker et al., 2018, JAMA Netw Open). Problemen zijn niet beperkt tot verborgen geneesmiddelen. Een overzicht van 51 Ayurvedische kruidenproducten die in de Verenigde Staten werden verkocht, vond overtredingen van de etikettering bij 61% ervan (Jordan et al., 2023, Food Control), en een oudere analyse van 12 vrij verkrijgbare steroïde-voorloperproducten wees uit dat er 11 minder bevatten dan de op het etiket vermelde hoeveelheid (Green et al., 2001, Clin J Sport Med). Onafhankelijke tests lossen de wet niet op, maar het geeft zorgvuldige bedrijven een manier om zich te onderscheiden van dat deel van de markt.

Wat controleert een laboratorium precies?

De meeste programma’s behandelen drie vragen: of elk ingrediënt correct is geïdentificeerd, of de gemeten hoeveelheid binnen een toegestaan bereik van de claim op het etiket valt, en of verontreinigingen onder de vastgestelde limieten blijven. Sommige programma’s voegen uiteenval-/oplostesten, screening op verboden stoffen en een fabriekscontrole toe.

Identiteitstesten maakt gebruik van methoden zoals hogedrukvloeistofchromatografie (HPLC), massaspectrometrie en, voor planten, microscopie of DNA-analyse. Het spoort op of een goedkoper ingrediënt is verwisseld voor een duur ingrediënt. Botanische stoffen zijn de categorie waar verwisselingen het vaakst voorkomen. Een onderzoek met DNA-barcoding wees uit dat 59% van 44 kruidenproducten plantensoorten bevatte die niet op het etiket stonden vermeld, en substitutie vond plaats in 30 van de 44 (Newmaster et al., 2013, BMC Med).

Kwantiteitstesten vergelijkt de gemeten hoeveelheid met het etiket. Elk programma stelt zijn eigen aanvaardbare bereik vast, en bereiken verschillen per type ingrediënt, waardoor een botanische markerverbinding een ruimere marge kan hebben dan een vitamine. Het testen op verontreinigingen dekt doorgaans lood, arseen, cadmium en kwik, microbiële tellingen zoals gist, schimmel, E. coli en Salmonella, en in sommige programma’s residuen van pesticiden en oplosmiddelen.

Identiteit en hoeveelheid kunnen zelfs voor goed uitgeruste laboratoria moeilijk te meten zijn. Gevalideerde methoden voor complexe botanische mengsels zijn nog steeds in ontwikkeling, wat een van de redenen is waarom de NIH en federale partners hebben geïnvesteerd in referentiematerialen en analytisch gecontroleerde etiketdatabases (Betz et al., 2018, J Nutr).

Waarin verschillen USP, NSF, Informed Sport en ConsumerLab?

USP Verified en NSF-certificering zijn door fabrikanten gefinancierde programma’s die het testen van producten combineren met faciliteitsaudits en doorlopende controles. NSF Certified for Sport en Informed Sport voegen screening toe op stoffen die verboden zijn in de sport. ConsumerLab koopt producten in de detailhandel en publiceert resultaten, maar auditeert geen fabrieken.

USP is een non-profitorganisatie die ook de officiële kwaliteitsnormen opstelt die voor geneesmiddelen in de Verenigde Staten worden gebruikt. Het supplementenprogramma controleert of het product de vermelde ingrediënten in de aangegeven hoeveelheden bevat, de limieten voor gespecificeerde verontreinigingen niet overschrijdt, goed uiteenvalt en is geproduceerd onder goede fabricagemethoden (good manufacturing practice). NSF, eveneens een non-profitorganisatie, beheert een programma voor inhoudscertificering dat is gebaseerd op haar norm voor voedingssupplementen en een sportprogramma dat daarbovenop is opgebouwd.

Informed Sport, beheerd door het laboratoriumbedrijf LGC, richt zich op verboden stoffen en test partijen voorafgaand aan vrijgave. ConsumerLab is een bedrijf met winstoogmerk met een ander model: het kiest producten, koopt ze in winkels en op websites, test ze en publiceert geslaagd/gezakt-resultaten met gemeten hoeveelheden. Bedrijven kunnen betalen voor een traject van “vrijwillige certificering”, maar de kernbeoordelingen zijn niet afhankelijk van deelname door fabrikanten.

Is een sportcertificering de moeite waard om op te letten als ik geen atleet ben?

Vaak wel. Screenings op verboden stoffen zoeken naar stimulantia, anabole middelen en andere geneesmiddelen die standaard verontreinigingspanels mogelijk niet bevatten. Die verbindingen duiken op als niet-gedeclareerde ingrediënten in categorieën die gewone consumenten ook kopen, zoals pre-workouts, gewichtsverliesproducten en “testosteronondersteunende” formules.

De internationale studie van Geyer en collega’s kocht 634 niet-hormonale supplementen van 215 leveranciers in 13 landen. Na uitsluiting van monsters die niet betrouwbaar konden worden geanalyseerd, bevatten 94 producten (14,8%) anabole steroïden die niet op het etiket stonden (Geyer et al., 2004, Int J Sports Med). De meeste kopers probeerden geen steroïden te nemen. Ze kochten eiwitten, vitamines en aminozuren.

Als u creatine, eiwit of een willekeurig prestatieproduct gebruikt, is een sportcertificering een redelijke doorslaggevende factor, zelfs als u nooit te maken krijgt met een dopingtest. Voor vitamines en eenvoudige mineralen is een algemene certificering meestal voldoende.

Wat vertelt een Certificate of Analysis mij?

Een Certificate of Analysis (COA) rapporteert testresultaten voor één specifieke batch. Een nuttig certificaat noemt het testlaboratorium, geeft het batch- of lotnummer, vermeldt elke test met de bijbehorende methode, specificatie en het werkelijke resultaat, en is gedateerd. Getallen zijn informatiever dan het woord “voldoet”.

Begin met het vergelijken van het lotnummer op het COA met het nummer dat op uw fles staat gedrukt. Een COA voor een andere batch vertelt u iets over die batch, niet over die van u. Controleer vervolgens of het laboratorium geaccrediteerd is volgens ISO/IEC 17025, de norm voor testlaboratoria. Lees daarna de resultaten. “Lood: 0,12 ppm (limiet 0,5 ppm)” is duidelijk. “Zware metalen: conform” is dat niet, omdat u niet kunt zien hoe dicht het resultaat bij de limiet lag of welke metalen werden getest.

Controleer ook of het COA betrekking heeft op het eindproduct of alleen op een ruw ingrediënt. Veel merken delen het certificaat van de leverancier voor het poeder dat ze hebben gekocht, wat nuttig is, maar geen rekening houdt met wat er tijdens het mengen en inkapselen is gebeurd. Voor een voorbeeld van waarom de reikwijdte van een zwaremetalenpanel van belang is, zie ons artikel over thalliumtesten in shilajit.

Betekent een GMP-certificering dat een product is getest?

Niet op zichzelf. Regels voor goede productiepraktijken (GMP) hebben betrekking op hoe een faciliteit functioneert: identiteitscontroles op binnenkomende materialen, procescontroles, reiniging, dossierbeheer en klachtenafhandeling. Een verklaring als “GMP” of “gemaakt in een GMP-faciliteit” beschrijft de fabriek, niet de inhoud van uw specifieke fles.

GMP-naleving is wettelijk verplicht voor elke Amerikaanse fabrikant van supplementen, dus de vermelding op een etiket is eerder een basisnorm dan een onderscheidingsteken. Sommige bedrijven huren externe auditors in om hun GMP-systemen te certificeren, wat de geloofwaardigheid vergroot, maar de audit beoordeelt nog steeds procedures in plaats van het testen van eindproducten. De sterkste positie is een GMP-geauditeerde faciliteit plus onafhankelijke testen van het eindproduct, wat de programma’s van USP en NSF combineren.

Wat gebeurt er wanneer een product zakt voor een test?

In door fabrikanten gefinancierde programma’s verliest een zakkend product het recht om het zegel te gebruiken totdat het bedrijf het probleem verhelpt en opnieuw slaagt. ConsumerLab publiceert mislukkingen openlijk. Een mislukte privaat uitgevoerde test leidt op zichzelf niet tot een terugroepactie door de FDA, hoewel een certificeerder ernstige veiligheidsbevindingen kan melden.

De periode tussen een mislukte test en het verdwijnen van een product van de markt kan lang zijn. Toen onderzoekers supplementen kochten minstens zes maanden na FDA-terugroepacties wegens verborgen geneesmiddelen, bevatte ongeveer twee derde nog steeds een verboden farmaceutisch middel (Cohen et al., 2014, JAMA). Sommige producten die werden genoemd in herhaalde FDA-waarschuwingen kwamen de tweede of derde keer terug met nieuwe verborgen ingrediënten (Tucker et al., 2018, JAMA Netw Open). Een actuele vermelding in een certificeringsregister is bewijs dat een product recentelijk is geslaagd. Hieruit volgt niet dat de rest van de markt met dezelfde snelheid wordt gecontroleerd.

Waarom kosten gecertificeerde producten vaak meer?

Certificering brengt terugkerende kosten met zich mee: programmakosten, audits, routinematige batchtesten, documentatie en in veel gevallen duurdere, gekwalificeerde grondstoffen. Die kosten zijn in de prijs verwerkt. De tarieven variëren per programma en per aantal producten, en de certificeerders publiceren geen eenduidige prijslijst.

Een eerlijke manier om de meerprijs te beoordelen is de prijs per geverifieerde dosis. Als een gecertificeerde vitamine D een paar cent meer per dag kost dan een niet-geverifieerde, betaalt u dat verschil voor onafhankelijke bevestiging van de dosis en de limieten voor verontreinigingen. Voor een supplement dat jarenlang dagelijks wordt ingenomen, is dat een klein bedrag voor een bekende kwaliteit. De vergelijking verandert wanneer het niet-gecertificeerde product gepubliceerde, recente batch-COA’s van een geaccrediteerd laboratorium heeft; dan is het verschil in zekerheid kleiner.

Kleine merken kunnen zich vaak geen volledige certificeringsprogramma’s veroorloven. Dat betekent niet dat hun producten slecht zijn, maar het verschuift de bewijslast wel naar hen. Een klein merk dat lotspecifieke COA’s met numerieke resultaten publiceert, is transparanter dan een groot merk met een slogan en zonder gegevens.

Hoe kan ik een zegel in minder dan een minuut verifiëren?

Ga naar de eigen website van de certificeerder, zoek op het merk en de productnaam en bevestig dat het exacte product en de toedieningsvorm (capsule, poeder, gummy) worden vermeld. Als dat niet zo is, beschouw het logo op de fles dan als niet-geverifieerd en neem contact op met de certificeerder of het merk.

Gebruik de links in de vergelijkingstabel hierboven. Twee details zorgen vaak voor verwarring. Ten eerste is certificering meestal van toepassing op specifieke producten, niet op een heel merk; dus één gecertificeerde visolie dekt niet de multivitamine van hetzelfde bedrijf. Ten tweede kunnen geherformuleerde producten hun certificering verliezen of moeten vernieuwen, waardoor een ouder flesontwerp met een zegel mogelijk niet overeenkomt met wat er nu wordt verkocht.

Wanneer er geen zegel is, zegt een korte e-mail met de vraag “Kunt u het Certificate of Analysis sturen voor lotnummer X, inclusief resultaten voor zware metalen en microbiologie, en de naam van het testlaboratorium?” u heel veel. Een prompt antwoord met een volledig rapport is een goed teken. Stilte of een antwoord van één regel als “al onze producten worden getest” is dat niet.

Wat kunnen externe testen mij niet vertellen?

Ze kunnen u niet vertellen of een product werkt, of de dosis geschikt voor u is, hoe goed het ingrediënt in uw lichaam wordt opgenomen of dat het een interactie aangaat met uw geneesmiddelen. Die vragen zijn afhankelijk van klinisch onderzoek en uw eigen gezondheidssituatie.

Een gecertificeerde magnesiumoxidetablet kan exact 400 mg bevatten zoals op het etiket staat en toch minder bruikbaar magnesium leveren dan een lagere dosis van een beter opneembare vorm. Een gecertificeerde visolie bevat de geëtiketteerde EPA en DHA, maar de certificering geeft geen garanties over cardiovasculaire uitkomsten. Een gecertificeerd kruidenextract komt overeen met het etiket, maar de hoeveelheid kan ver onder de hoeveelheid liggen die in studies bij mensen is gebruikt.

Testen is ook een momentopname van batches die op een bepaald tijdstip zijn bemonsterd. Lopende programma’s verkleinen die beperking met periodieke hertesten, maar geen enkel systeem bemonstert elke fles. Gebruik externe testen als één filter tussen meerdere: dosis en vorm vergeleken met onderzoek, transparantie van het etiket, de geschiedenis van het bedrijf op het gebied van regelgeving, en advies van een apotheker of clinicus voor alles wat u samen met voorgeschreven geneesmiddelen inneemt. Gegevens van de spoedeisende hulp laten zien waarom de laatste stap belangrijk is, met naar schatting 23.005 supplementgerelateerde bezoeken per jaar in de Verenigde Staten (Geller et al., 2015, N Engl J Med).

Welke supplementcategorieën hebben de meeste behoefte aan onafhankelijke testen?

Testen is het belangrijkst waar problemen het vaakst zijn gedocumenteerd: producten voor seksuele prestaties, gewichtsverlies en spieropbouw, die de FDA-bevindingen van verborgen geneesmiddelen domineren; kruidenproducten, waar substitutie van soorten veel voorkomt; en alles wat afkomstig is uit de bodem of de zee, waar zware metalen en andere verontreinigingen zich kunnen ophopen.

De FDA-gegevens zijn scheef verdeeld. Van de 776 vervalste supplementen die tussen 2007 en 2016 werden geïdentificeerd, werd 45,5% verkocht voor seksuele verbetering, 40,9% voor gewichtsverlies en 11,9% voor spieropbouw (Tucker et al., 2018, JAMA Netw Open). De verborgen ingrediënten waren receptplichtige geneesmiddelen of geneesmiddelen die van de markt waren gehaald, wat een ander soort risico is dan een vitamine die 10% onder de claim op het etiket zit. In deze categorieën is een sportcertificering of een vergelijkbaar strenge screening het minimale waar we naar zouden zoeken.

Botanische middelen vormen de tweede groep. Planten zijn gemakkelijk te verwarren, oogsten variëren en poeders lijken op elkaar. Het DNA-barcoding-werk van Newmaster en collega’s vond substitutie in de meeste van de geteste kruidenproducten en verontreinigingen in een derde van de producten die authentiek waren (Newmaster et al., 2013, BMC Med). Vraag naar identiteitstesten en, waar mogelijk, een vermelde merkstof.

De derde groep bestaat uit ingrediënten die concentreren wat zich in hun omgeving bevindt: visoliën, zeewierproducten, mineraalrijke harsen zoals shilajit, en paddenstoelen die op hout of aarde worden gekweekt. Hiervoor is het gedeelte over zware metalen op het COA het onderdeel dat u als eerste moet lezen. Producten die worden vermeld in casusrapporten van de spoedeisende hulp neigen naar de eerste groep; bezoeken wegens bijwerkingen betroffen bij volwassenen meestal afslank- en energieproducten (Geller et al., 2015, N Engl J Med).

Het lezen van een Certificate of Analysis: een uitgewerkt voorbeeld

Een goed COA is een tabel met vier kolommen: de test, de methode, de acceptatielimiet en het resultaat. Het onderstaande voorbeeld is een fictief rapport voor een magnesiumglycinaatcapsule, opgesteld zoals de meeste geaccrediteerde laboratoria resultaten presenteren, met toelichtingen over hoe elke regel moet worden gelezen.

De limieten in dit voorbeeld zijn illustratief; reële limieten zijn afhankelijk van het product, de portiegrootte en de norm die het laboratorium toepast. Waar het om gaat is de structuur. Elke regel noemt een methode, zodat u weet hoe het is gemeten. Elk resultaat heeft een getal of een gedefinieerde niet-detectie, zodat u de marge kunt zien. Het batchnummer bovenaan het rapport moet overeenkomen met uw fles, en de naam en accreditatie van het laboratorium moeten in de kop- of voettekst staan.

Vergelijk dat met een verklaring van één regel zoals “Zware metalen: Voldoet.” U kunt niet zien welke metalen zijn getest, welke limiet is gebruikt of dat het resultaat er net onder zat. Als een merk u een dergelijk rapport stuurt, is het redelijk om naar de volledige versie te vragen.

Laboratoriumtermen die op testrapporten verschijnen

Een handvol afkortingen dekt het merendeel van wat u op een COA van een supplement zult zien. Het kost een paar minuten om ze te leren kennen en het maakt het veel gemakkelijker om een grondig rapport te onderscheiden van een summier rapport.

Een resultaat van “ND” of “< LOQ” is niet hetzelfde als nul. Het betekent dat de hoeveelheid, indien aanwezig, onder het niveau ligt dat die methode kan meten. Dat is normaal gesproken een goede uitkomst. Het wordt minder geruststellend als de detectielimiet van de methode hoog is ten opzichte van de veiligheidslimiet, en daarom vermelden sommige zorgvuldige rapporten de LOQ naast elk resultaat.

Testclaims waar u sceptisch over moet zijn

Kijk uit voor “FDA approved” of “FDA certified” op een supplement, zegels van organisaties die u niet kunt vinden, “made in an FDA-registered facility” gepresenteerd als een kwaliteitskeurmerk, en aanbiedingen van een COA dat nooit arriveert. Elk van deze leent de uitstraling van verificatie zonder de inhoud.

De FDA keurt voedingssupplementen niet goed, dus “FDA approved” op het etiket van een supplement is onwaar. Registratie van een faciliteit bij de FDA is een wettelijke vereiste voor voedings- en supplementenfaciliteiten en betekent niet dat de FDA iets heeft geïnspecteerd of goedgekeurd. Merken drukken het soms af naast een logo dat er officieel uitziet, wat een verkeerde indruk kan wekken.

Zegels zijn eenvoudig te ontwerpen. Als u de certificerende organisatie online niet kunt vinden, of u kunt deze wel vinden maar het product staat niet in de openbare lijst, beschouw het zegel dan als marketing. Generieke “quality tested”-insignes zonder organisatienaam vallen in dezelfde groep. Ten slotte moet een COA al bestaan voordat u erom vraagt. Een bedrijf dat er een belooft “op aanvraag” en vervolgens geen lotspecifiek rapport kan overleggen, heeft u iets verteld over zijn testpraktijken.

Hoe werd het testen van supplementen in de VS vrijwillig?

DSHEA, aangenomen in 1994, heeft het huidige systeem opgezet: supplementen hebben geen goedkeuring voorafgaand aan het op de markt brengen nodig, en de FDA moet aantonen dat een product onveilig of verkeerd geëtiketteerd is nadat het is verkocht. Federale GMP-regels specifiek voor supplementen volgden in 2007. Externe programma’s groeiden om de ruimte te vullen tussen die regels en wat kopers wilden weten.

Toen DSHEA werd aangenomen, was de markt een fractie van zijn huidige omvang, en het internet bestond nauwelijks als verkoopkanaal. De wet legde de verantwoordelijkheid voor de nauwkeurigheid van het etiket bij bedrijven en gaf de FDA instrumenten die meestal pas werken nadat een probleem zich voordoet. De supplementen-GMP-regel in 21 CFR Part 111 vereiste vervolgens van fabrikanten dat zij de identiteit van ingrediënten verifieerden en specificaties voor hun producten opstelden, wat de ondergrens verhoogde, maar het testen intern liet plaatsvinden.

Sindsdien is de verkoop grotendeels online verschoven, waar producten uit vele landen zij aan zij concurreren en nieuwe merken binnen enkele weken kunnen worden gelanceerd. Critici stellen dat het model van toezicht na toelating op de markt geen gelijke tred heeft gehouden (Starr, 2015, Am J Public Health). Externe certificering, eisen van detailhandelaren en gepubliceerde batchrapporten zijn het antwoord van de markt, en geen daarvan is verplicht.

Wat elk type contaminantenpanel omvat

“Getest op contaminanten” kan heel verschillende dingen betekenen. De basispanels zijn zware metalen, microben, pesticiden en restoplosmiddelen. Oliën kunnen ook worden getest op oxidatie, en sommige producten worden gescreend op gluten, allergenen of verboden stoffen. Vraag welke panels zijn uitgevoerd, want een rapport kan accuraat zijn en toch de test weglaten die voor u van belang is.

Zware metalen. Lood, arseen, cadmium en kwik zijn de standaard vier. Ze zijn het belangrijkst voor botanische stoffen, mineralen, zeewier, paddenstoelen, eiwitpoeders en harsen. Sommige gespecialiseerde panels voegen thallium of andere elementen toe voor specifieke ingrediënten.

Microben. Totaal aëroob kiemgetal, gisten en schimmels, en specifieke pathogenen zoals E. coli, Salmonella en Staphylococcus aureus. Deze zijn het belangrijkst voor rauwe plantenpoeders en alles wat niet met hitte is behandeld.

Pesticiden en oplosmiddelen. Pesticidescreenings zoeken naar residuen uit de landbouw; oplosmiddelscreenings zoeken naar sporen van de chemicaliën die worden gebruikt om extracten te maken. Beide zijn relevanter voor botanische extracten dan voor synthetische vitaminen.

Oxidatie. Vis-, krill- en algenoliën kunnen ranzig worden. Peroxidegetal, anisidinegetal en hun gecombineerde TOTOX-waarde laten zien hoe geoxideerd een olie is. Bij een COA van visolie zonder deze getallen ontbreekt de test die het meest specifiek is voor het product.

Verboden stoffen. Sportprogramma’s screenen op stimulerende middelen, anabole stoffen, diuretica en andere verbindingen op antidopinglijsten. In dit panel worden problemen met verborgen geneesmiddelen opgemerkt, en het wordt zelden opgenomen in een standaard COA, tenzij het product voor sport gecertificeerd is.

Hoe een geloofwaardig testprogramma van een merk eruitziet

Een merk met een serieus testprogramma test grondstoffen meestal bij aankomst, test voltooide batches vóór vrijgave, gebruikt een geaccrediteerd extern laboratorium voor ten minste de tests op het eindproduct, en stelt partijspecifieke resultaten beschikbaar. Certificering door USP, NSF of een sportprogramma komt daar nog bovenop.

Het testen van grondstoffen bevestigt dat wat de leverancier heeft verzonden, overeenkomt met wat is besteld. Het testen van het eindproduct bevestigt dat het mengen, inkapselen en verpakken niets heeft veranderd. Het gebruik van een onafhankelijk laboratorium neemt het belangenconflict weg van een bedrijf dat zijn eigen werk beoordeelt. Het publiceren van resultaten, of het op verzoek binnen een dag of twee toesturen ervan, toont aan dat het bedrijf controle verwacht.

U kunt het meeste hiervan van buitenaf controleren. Zoek naar een kwaliteits- of testpagina op de website van het merk die het laboratorium noemt, uitlegt welke tests op elke batch worden uitgevoerd, en waarmee u resultaten op partijnummer kunt opzoeken. Vergelijk vervolgens wat daar staat met wat een voorbeeld-COA daadwerkelijk laat zien. Als de pagina tests op zware metalen belooft en het rapport vermeldt alleen microben, is de pagina niet accuraat.

Winkeliers zijn ook begonnen documentatie van verkopers te eisen. Amazon heeft enkele jaren geleden eisen voor kwaliteitsdocumentatie voor supplementen ingevoerd (Crawford et al., 2022, JAMA Netw Open), maar dezelfde studie wees uit dat de meeste producten die het daar kocht niet overeenkwamen met hun etiket, wat de beperkingen aantoont van papierwerk zonder onafhankelijke tests.

Veelgestelde vragen

Zijn tests door derden wettelijk verplicht?

Nee. Fabrikanten moeten GMP-regels volgen en zorgen dat hun etiketten naar waarheid zijn, maar onafhankelijke tests en certificering zijn vrijwillig.

Kan een supplement van goede kwaliteit zijn zonder keurmerk?

Ja. Sommige bedrijven testen grondig, maar zien vanwege de kosten af van certificering. Vraag bij het ontbreken van een keurmerk om recente, partijspecifieke COA’s van een geaccrediteerd laboratorium.

Betekent “laboratoriumgetest” op een etiket dat het door derden is getest?

Niet noodzakelijk. Het kan betekenen dat het bedrijf het product in zijn eigen laboratorium heeft getest of alleen de ruwe ingrediënten heeft getest. Zoek naar de naam van een onafhankelijk laboratorium of een certificerende instantie.

Welk keurmerk is het beste voor algemeen gebruik?

USP Verified en NSF-certificering omvatten beide audits van faciliteiten en doorlopende tests, wat ze sterke keuzes maakt voor alledaagse vitaminen en mineralen.

Naar welk keurmerk moeten sporters zoeken?

NSF Certified for Sport of Informed Sport, aangezien beide screenen op stoffen op antidopinglijsten. Raadpleeg de overkoepelende organisatie van uw sport voor het voorkeursprogramma.

Hoe vaak worden gecertificeerde producten opnieuw getest?

Dat hangt af van het programma. Doorlopende programma’s testen periodiek of per batch opnieuw; daarom kunt u beter de actuele vermelding van de certificerende instantie controleren dan afgaan op een keurmerk van jaren geleden.

Zijn paddenstoelen- en kruidenproducten moeilijker te testen?

Ja. Botanische stoffen bevatten veel verbindingen en variëren van nature, waardoor identiteits- en potentietests gespecialiseerde methoden vereisen. Vraag voor chaga en andere paddenstoelen of het COA zware metalen en de specifieke markerverbinding, zoals bètaglucanen, dekt.

Referenties

1. Crawford C, Avula B, Lindsey AT, et al. Analysis of Select Dietary Supplement Products Marketed to Support or Boost the Immune System. JAMA Netw Open. 2022;5(8):e2226040. PubMed 35947382
2. Geyer H, Parr MK, Mareck U, et al. Analysis of non-hormonal nutritional supplements for anabolic-androgenic steroids – results of an international study. Int J Sports Med. 2004;25(2):124-9. PubMed 14986195
3. Starr RR. Too little, too late: ineffective regulation of dietary supplements in the United States. Am J Public Health. 2015;105(3):478-85. PubMed 25602879
4. Tucker J, Fischer T, Upjohn L, et al. Unapproved Pharmaceutical Ingredients Included in Dietary Supplements Associated With US Food and Drug Administration Warnings. JAMA Netw Open. 2018;1(6):e183337. PubMed 30646238
5. Jordan CR, Harris CM, Miranda MI, et al. Labeling compliance and online claims for Ayurvedic herbal supplements on the U.S. market associated with the purported treatment of COVID-19. Food Control. 2023;148:109673. PubMed 36778101
6. Green GA, Catlin DH, Starcevic B. Analysis of over-the-counter dietary supplements. Clin J Sport Med. 2001;11(4):254-9. PubMed 11753063
7. Newmaster SG, Grguric M, Shanmughanandhan D, et al. DNA barcoding detects contamination and substitution in North American herbal products. BMC Med. 2013;11:222. PubMed 24120035
8. Betz JM, Rimmer CA, Saldanha LG, et al. Challenges in Developing Analytically Validated Laboratory-Derived Dietary Supplement Databases. J Nutr. 2018;148(suppl_2):1406S-1412S. PubMed 31505676
9. Cohen PA, Maller G, DeSouza R, et al. Presence of banned drugs in dietary supplements following FDA recalls. JAMA. 2014;312(16):1691-3. PubMed 25335153
10. Geller AI, Shehab N, Weidle NJ, et al. Emergency Department Visits for Adverse Events Related to Dietary Supplements. N Engl J Med. 2015;373(16):1531-40. PubMed 26465986
11. 21 CFR Part 111 (official source). www.ecfr.gov
12. nsfsport.com (official source). www.nsfsport.com
13. Informed Sport search (official source). sport.wetestyoutrust.com
14. consumerlab.com (official source). www.consumerlab.com