Magnesiumcitraat: Voordelen, bijwerkingen en doseringsgids (2026)

Wat is magnesiumcitraat?

Magnesiumcitraat is een verbinding van elementair magnesium en citroenzuur (C₆H₅O₇). Citroenzuur is hetzelfde organische zuur dat citroenen en sinaasappels hun frisse smaak geeft. Wanneer het aan magnesium wordt gebonden, ontstaat een zout dat gemakkelijk oplost in water en maagzuur. Deze eigenschap is direct van invloed op de hoeveelheid magnesium die het lichaam daadwerkelijk opneemt.

De verbinding bestaat voor ongeveer 16% van de massa uit elementair magnesium. Dat is belangrijk bij het lezen van etiketten: een capsule met “magnesiumcitraat 500 mg” levert ongeveer 80 mg van het mineraal zelf. Een product dat “magnesium (als citraat) 200 mg” vermeldt, bevat 200 mg elementair magnesium, het biologisch beschikbare deel. Controleer daarom altijd de voedingswaardetabel voor de hoeveelheid elementair magnesium en niet alleen het gewicht van de totale verbinding.

Citraat valt onder de organische magnesiumzouten, net als vormen zoals glycinaat, malaat en tauraat. Dit onderscheid is relevant omdat organische zouten als groep beter worden opgenomen dan anorganische zouten (oxide, sulfaat, carbonaat). Een systematische review uit 2025 van RCT’s bij gezonde volwassenen bevestigde dat citraat en chloride in verschillende onderzoeken een goede biologische beschikbaarheid lieten zien, terwijl oxide consistent slecht werd opgenomen, waarschijnlijk doordat het vrijwel onoplosbaar is in water (Merschmann et al., 2025, Mol Nutr Food Res). Organische zouten maken gebruik van alternatieve intestinale transportroutes, zoals TRPM6/7-ionkanalen en paracellulaire opname, waardoor de beperkte oplosbaarheid van anorganische vormen wordt omzeild.

Voordelen van magnesiumcitraat: wat het wetenschappelijk bewijs laat zien

1. Betere opname dan oxide en carbonaat

Dit punt staat voorop omdat het de belangrijkste reden is waarom mensen overstappen op een andere vorm, en tegelijkertijd het aspect waar supplementenmerken de meeste fouten mee maken op hun etiketten. (Lindberg et al. 1990) dienden gezonde vrijwilligers een gelijke orale dosis van 25 mmol toe en maten de uitscheiding in de urine. Magnesiumcitraat verhoogde de uitscheiding via de urine gedurende de eerste vier uur ongeveer 37 keer meer dan magnesiumoxide. Zevenendertig keer. Ongeveer 65% van het citraat bleef opgelost in gesimuleerd darmsap, terwijl oxide vrijwel volledig neersloeg.

(Walker et al. 2003) bevestigden deze bevinding in een dubbelblinde cross-overstudie met 46 volwassenen, waarin zowel acute als 60 dagen durende suppletie werd onderzocht. Citraat leidde tot de hoogste magnesiumwaarden in speeksel en urine in vergelijking met oxide en een aminozuurchelaat. Een gerandomiseerde cross-overstudie uit 2024 door Pajuelo et al. toonde bovendien aan dat zowel citraat als glycinaat het plasmalsmagnesium significant sterker verhoogden dan oxide, waarbij glycinaat bij alle geteste doseringen tot minder maag-darmklachten leidde dan citraat (Pajuelo 2024, Nutrients).

Een in-vitro- en in-vivovergelijking uit Polen uit 2025 bevestigde dit patroon: citraatsuppletie verhoogde de magnesiumspiegels in het plasma aanzienlijk, terwijl oxide geen meetbaar effect had op de uitscheiding via de urine. Als uw huidige supplement magnesiumoxide bevat en uw waarden laag blijven of u zich niet optimaal voelt, ligt het knelpunt waarschijnlijk bij de vorm en niet bij de dosering.

2. Verlichting bij obstipatie (osmotisch laxerend mechanisme)

De bekendste toepassing van magnesiumcitraat is als laxeermiddel, meer specifiek als mild osmotisch laxeermiddel. Wie na inname binnen anderhalf uur naar het toilet moet, ervaart het directe effect van dit mechanisme: niet-opgenomen magnesium trekt via osmose water aan in het darmlumen. Dit extra vocht maakt de ontlasting zachter, vergroot het volume en stimuleert de peristaltiek, de golfvormige spiersamentrekkingen die de darminhoud voortbewegen.

Het gebruik van magnesiumcitraat bij verstopping berust op deze dosisafhankelijke osmotische werking. Bij lagere doseringen (100–200 mg elementair magnesium) is het laxerende effect bescheiden. Boven de 300–400 mg elementair magnesium ervaren de meeste mensen een duidelijke verandering in de frequentie en consistentie van de ontlasting. De richtlijn voor chronische obstipatie van de American Gastroenterological Association uit 2023 beveelt middelen op basis van magnesium (oxide of citraat) aan als voorwaardelijke optie wanneer eerstelijnsmiddelen zoals macrogol (PEG) niet de voorkeur hebben.

Bij incidentele obstipatie wordt in de klinische praktijk doorgaans dagelijks 200–400 mg elementair magnesiumcitraat gebruikt, ingenomen met een vol glas water. Voor darmlediging voorafgaand aan een colonoscopie ligt de dosering aanzienlijk hoger (195–300 ml vloeibare magnesiumcitraatoplossing); dit mag uitsluitend onder medische begeleiding worden toegepast.

3. Preventie van nierstenen

Citraat heeft hier een dubbele werking, iets wat zelden wordt toegelicht op supplementenetiketten. Naast het leveren van magnesium bindt het citraation zelf calcium in de urine. Hierdoor wordt voorkomen dat calcium kristalliseert tot calciumoxalaatstenen, het meest voorkomende type niersteen. Dit is direct van belang voor wie te horen heeft gekregen dat de citraatspiegel in de urine te laag is.

Een Cochrane-review uit 2015 naar citraatzouten bij calciumnierstenen omvatte zeven onderzoeken met 477 deelnemers, maar slechts één daarvan — met 64 deelnemers — onderzocht specifiek kalium-magnesiumcitraat (Phillips et al., 2015), waarbij de auteurs de algehele kwaliteit van de rapportage beoordeelden als matig tot slecht. (Ettinger et al. 1997) toonden in een drie jaar durende RCT met 64 niersteenpatiënten aan dat kalium-magnesiumcitraat de vorming van nieuwe stenen terugbracht van 63,6% (placebo) naar 12,9% in de behandelgroep. Dat is een aanzienlijk verschil.

Niet iedereen heeft citraat nodig ter preventie van stenen. Bij recidiverende nierstenen is de specifieke vorm van magnesium echter wel degelijk van belang, en voor citraat is het wetenschappelijke bewijs het sterkst.

4. Ondersteuning van het hart- en vaatstelsel

De meest omvangrijke dataset over magnesium en bloeddruk verscheen eind 2025. Argeros et al. publiceerden een meta-analyse van 38 RCT’s met 2.709 deelnemers in Hypertension (het tijdschrift van de AHA). Hieruit bleek dat magnesiumsuppletie de systolische bloeddruk met 2,81 mmHg en de diastolische bloeddruk met 2,05 mmHg verlaagde ten opzichte van placebo (Argeros 2025). Een afzonderlijke overkoepelende meta-analyse uit 2024, die 10 eerdere reviews en 8.610 deelnemers samenvoegde, liet vergelijkbare resultaten zien: SBD −1,25 mmHg, DBD −1,40 mmHg (Alharran 2024).

Dit zijn bescheiden dalingen; magnesium vervangt dan ook geen bloeddrukmedicatie. De verlagingen zijn echter consistent aangetoond in tientallen onderzoeken en vormen een waardevolle aanvulling op het handhaven van een toereikende magnesiumstatus. Het voordeel van citraat voor cardiovasculaire eindpunten is indirect: doordat het beter wordt opgenomen dan oxide, verhoogt het effectiever de intracellulaire magnesiumspiegels. Daar ondersteunt het mineraal de vaatfunctie door het gladde spierweefsel in de vaatwanden te ontspannen en een gezonde endotheelfunctie te bevorderen. Bekijk voor een volledig overzicht van het bewijs onze gids over magnesium voor bloeddruk en hartgezondheid.

5. Algemene aanvulling van magnesium

Ongeveer 45% van de bevolking haalt de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid magnesium niet via de voeding. Symptomen van een mild tekort zijn onder meer spierkrampen, vermoeidheid, een verstoorde slaap en prikkelbaarheid — klachten die overlappen met tal van andere aandoeningen, waardoor een tekort gemakkelijk over het hoofd wordt gezien. De relatief hoge biologische beschikbaarheid en de gunstige prijs maken citraat een van de meest praktische vormen om dit tekort aan te vullen, mits de milde maag-darmreactie goed wordt verdragen.

Hoe magnesiumcitraat daadwerkelijk wordt opgenomen

Magnesiumcitraat wordt beter opgenomen dan oxide doordat het een organisch zuurzout is dat oplosbaar blijft over het gehele pH-bereik van het spijsverteringskanaal. Magnesiumoxide heeft daarentegen maagzuur nodig om op te lossen, waardoor een groot deel onopgenomen passeert. Vergelijkende opnamestudies plaatsen citraat consistent boven oxide, al is het verschil kleiner bij mensen met een normale maagzuurproductie.

Dit mechanisme berust op eenvoudige chemie. Magnesium moet als vrije ionen in oplossing zijn voordat de darmen het kunnen transporteren. Citraat houdt magnesium oplosbaar bij de nagenoeg neutrale pH van de dunne darm, waar de meeste opname plaatsvindt. Magnesiumoxide lost slecht op en is afhankelijk van maagzuur om te worden omgezet in een opneembare vorm — daarom daalt de opname van oxide verder bij ouderen en bij mensen die maagzuurremmers gebruiken.

Een vergelijkende klinische studie uit 2024 in Nutrients volgde het plasmamagnesium na orale inname van verschillende magnesiumzouten (Pajuelo et al., 2024). Hierbij werden meetbare verschillen vastgesteld in zowel de snelheid als de stabiliteit van de stijging tussen de vormen. Dat is de praktische betekenis van “betere opname”: niet alleen hoeveel er wordt opgenomen, maar ook hoe geleidelijk dit gebeurt.

Een belangrijk detail: het opnamepercentage en de totale hoeveelheid geleverd magnesium zijn twee verschillende waarden. Citraat wordt goed opgenomen, maar bestaat voor slechts ongeveer 16% van het gewicht uit elementair magnesium. Een citraatcapsule van 1.000 mg levert dus circa 160 mg daadwerkelijk magnesium. Oxide bestaat voor ongeveer 60% uit elementair magnesium, maar wordt voor slechts circa 4% opgenomen. Zelfs na deze berekening presteert citraat aanzienlijk beter, maar let op het etiket altijd op het elementaire gehalte in plaats van het gewicht van de totale verbinding. Zie voor een volledig overzicht per vorm onze vergelijking van magnesiumvormen.

Preventie van nierstenen: het sterkste klinische bewijs voor citraat

Citraat — specifiek kalium-magnesiumcitraat — beschikt over de meest overtuigende onderzoeksdata van alle toepassingen van magnesiumcitraat. In een placebogecontroleerde studie vormde 63,6% van de placebogroep nieuwe stenen, tegenover slechts 12,9% van de groep die kalium-magnesiumcitraat innam: een relatieve risicoreductie van 84%. Citraat bindt calcium in de urine en verhoogt de pH van de urine, wat kristallisatie van stenen tegengaat.

Dit verdient extra toelichting, omdat het voordeel van citraat op dit gebied uitgesproken groot is. Een toonaangevende studie in het Journal of Urology toonde aan dat kalium-magnesiumcitraat een effectieve profylaxe was tegen recidiverende calciumoxalaatnierstenen (Ettinger et al., 1997). Het relatieve risico op therapiefalen was 0,16 ten opzichte van placebo — een effect dat overeind bleef na correctie voor leeftijd, eerdere steenvorming en afwijkingen in de urine.

Een belangrijke kanttekening: in dat onderzoek werd kalium-magnesiumcitraat gebruikt, een specifiek gecombineerd zout, en niet het reguliere magnesiumcitraat dat los verkrijgbaar is. Het citraatgedeelte is primair verantwoordelijk voor de steenpreventie, en ook voor kaliumcitraat op zichzelf bestaat wetenschappelijk bewijs — een analyse uit 2026 in Urology Annals kwantificeerde het voordeel van kaliumcitraat voor steenpreventie via de ‘number needed to treat’ (Talyshinskii et al., 2026). Wie te maken heeft met terugkerende nierstenen, dient dit te overleggen met een uroloog en niet zelfstandig supplementen voor te schrijven.

Bloeddruk en metabole parameters

Voor magnesiumcitraat bestaat bescheiden bewijs voor een gunstig effect op de bloeddruk en bloedsuikerspiegel bij mensen met het metabool syndroom. Een 12 weken durende gerandomiseerde studie met 400 mg magnesium als citraat liet verlagingen zien van zowel de bloeddruk als het HbA1c — opvallend genoeg ook bij deelnemers met reeds normale magnesiumwaarden, wat wijst op voordelen die verder reiken dan alleen het corrigeren van een tekort.

In dit onderzoek, gepubliceerd in Magnesium Research, werden personen met het metabool syndroom gerandomiseerd naar dagelijks 400 mg magnesium als magnesiumcitraat of placebo gedurende 12 weken, wat leidde tot een daling van de bloeddruk en het HbA1c bij normomagnesiëmische personen (Afitska et al., 2021). Dit laatste gegeven is relevant: de meeste magnesiumstudies laten de grootste effecten zien bij een deficiëntie; een meetbaar effect bij normale uitgangswaarden duidt op een sterker biologisch signaal.

De cardiovasculaire effecten van citraat zijn ook direct vergeleken met andere vormen. Een studie uit 2022 in het Journal of the American Heart Association vergeleek magnesiumcitraat, -oxide en -sulfaat op arteriële stijfheid (Schutten et al., 2022) en vond vormafhankelijke en over het algemeen bescheiden effecten. De nuchtere conclusie: citraat draagt voornamelijk bij aan de cardiovasculaire gezondheid door de magnesiumstatus te herstellen of te handhaven, niet door een unieke eigenschap van het citraatmolecuul zelf.

Bijwerkingen van magnesiumcitraat

De bijwerkingen van citraat betreffen vrijwel uitsluitend het maag-darmkanaal, een direct gevolg van hetzelfde osmotische mechanisme dat het middel effectief maakt bij obstipatie.

Vaak voorkomend (dosisafhankelijk):

• Brijige ontlasting of diarree: de meest gerapporteerde bijwerking, doorgaans bij meer dan 300 mg elementair magnesium in een enkele dosis
• Lichte buikkrampen
• Misselijkheid, vooral bij inname op een nuchtere maag
• Winderigheid en een opgeblazen gevoel

Minder vaak voorkomend (meestal bij hoge doseringen of bij gevoelige personen):

• Verstoring van de elektrolytenbalans: langdurig gebruik van hoge doseringen kan kalium en natrium uitputten
• Uitdroging: het osmotische effect onttrekt vocht aan het lichaam naar het darmlumen
• Hypermagnesiëmie: zeldzaam, maar een reëel risico bij nierinsufficiëntie (de nieren reguleren de magnesiumuitscheiding, waardoor een verminderde nierfunctie kan leiden tot gevaarlijke stapeling)

Om maag-darmklachten te beperken, kan citraat het beste bij een maaltijd worden ingenomen, kunnen doseringen over de dag worden verdeeld en is voldoende drinken essentieel. Blijft de ontlasting dun, zelfs bij matige doseringen, dan kan een overstap naar magnesiumglycinaat worden overwogen, dat magnesium levert zonder het osmotische effect.

Dosering van magnesiumcitraat: hoeveel moet u nemen?

De juiste dosering hangt af van het gebruiksdoel:

Algemene suppletie (aanvulling): 200–400 mg elementair magnesium per dag. De aanvaardbare bovengrens van inname (UL) van het NIH voor magnesium uit supplementen is 350 mg per dag voor volwassenen. De meeste mensen verdragen 200–300 mg elementair citraat zonder maag-darmklachten.

Verlichting bij obstipatie: Dagelijks 200–400 mg elementair magnesium, of zoals geadviseerd door een zorgverlener. Begin aan de onderkant van dit bereik en bouw dit geleidelijk op. Neem in met een vol glas water. In de klinische praktijk varieert de dosering bij hardnekkige obstipatie van 200 mg tot 1.000 mg elementair magnesium per dag, al overschrijden doseringen boven de 350 mg de bovengrens voor suppletie en vereisen deze medische begeleiding.

Darmvoorbereiding (colonoscopie): 195–300 ml vloeibare magnesiumcitraatoplossing. Dit betreft een dosering voor een medische procedure, niet voor dagelijkse suppletie. Volg de instructies van de behandelend arts nauwkeurig op.

Innametijdstip: Neem in bij de maaltijd om maagklachten te verminderen. Bij gebruik tegen obstipatie geven sommigen de voorkeur aan een eenmalige dosis in de avond. Voor algemene suppletie verbetert het verdelen over twee innames (ochtend en avond) de verdraagbaarheid.

Berekening van elementair magnesium: Vermeldt een etiket “Magnesiumcitraat 500 mg” (gewicht van de verbinding), dan levert dit ongeveer 80 mg elementair magnesium op. Staat er “Magnesium (als citraat) 200 mg”, dan betreft die 200 mg reeds de elementaire hoeveelheid. De voedingswaardetabel biedt hierin uitsluitsel.

Vormen van magnesiumcitraat: capsules, poeder, gummies of vloeibaar?

Magnesiumcitraat is verkrijgbaar in verschillende toedieningsvormen; de meest geschikte keuze hangt af van de persoonlijke verdraagbaarheid en het doel:

• Magnesiumcitraatcapsules en -tabletten: De meest gangbare supplementvorm. Praktisch, lang houdbaar en eenvoudig te doseren. Kies bij voorkeur capsules boven samengeperste tabletten; capsules lossen sneller op en zorgen voor een meer gelijkmatige opname.
• Magnesiumcitraatpoeder: Lost op in water voor een magnesiumcitraatdrank die gedurende de dag kan worden gedronken. Sneller opgenomen dan tabletten omdat het reeds is opgelost. Eenvoudig in kleine stapjes te doseren. Sommige poeders bevatten aroma’s om de zure citroensmaak te maskeren.
• Magnesiumcitraatgummies: Populair bij wie moeite heeft met het slikken van pillen. Eén gummy levert doorgaans 50–100 mg elementair magnesium — minder per portie dan capsules (150–200 mg) — en bevat toegevoegde suikers. Er zijn vaak 3 tot 4 gummies nodig om de dosis van één capsule te evenaren. Gummies kunnen werken bij obstipatie, mits de totale inname hoog genoeg is voor een effectieve dosering.
• Vloeibaar magnesiumcitraat (salinisch laxeermiddel): Kant-en-klare laxerende oplossing, meestal verkocht in flessen van circa 300 ml. Hoofdzakelijk bedoeld voor acute verlichting van obstipatie of darmreiniging voor een colonoscopie, niet voor dagelijkse suppletie. Wordt van alle vormen het snelst opgenomen. De smaak is medicinaal en ongeschikt voor dagelijks gebruik.

Voor dagelijks gebruik ten behoeve van een regelmatige stoelgang en algemene aanvulling zijn capsules of poeder de meest praktische opties. Bewaar de vloeibare drank voor acute episodes van obstipatie.

Voordelen van magnesiumcitraat voor vrouwen

Vrouwen hebben specifieke fysiologische behoeften aan magnesium waarin citraat kan voorzien. De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid voor vrouwen is 310–320 mg/dag (360 mg tijdens de zwangerschap). Magnesium kan menstruatiekrampen helpen verlichten door ontspanning van het gladde spierweefsel, en voorlopig bewijs suggereert dat het stemmingswisselingen rond de menstruatie kan verzachten in combinatie met vitamine B6. Tijdens de perimenopauze en menopauze neemt de magnesiumbehoefte vaak toe, omdat dalende oestrogeenspiegels de opname van magnesium in de darmen verminderen. De hogere biologische beschikbaarheid maakt citraat een geschikte optie voor vrouwen die een efficiënte aanvulling zoeken. Voor slaapgerelateerde overgangsklachten blijft glycinaat echter de betere keuze voor de nacht.

Wat is het verschil tussen magnesiumcitraat en magnesiumglycinaat?

Het verschil tussen magnesiumcitraat en magnesiumglycinaat zit in het dragermolecuul en de werking ervan in het maag-darmkanaal. Beide zijn organische zouten met een hoge biologische beschikbaarheid. Het onderscheid ligt niet in de opnamekwaliteit, maar in het gedrag in de darmen. Een overzicht van de verschillen:

Kies voor citraat bij:

• Behoefte aan verlichting van obstipatie: de osmotische werking van citraat is hiervoor het aangewezen mechanisme
• Voorkeur voor een voordelige optie: citraat is per dosering doorgaans goedkoper dan glycinaat
• Preventie van nierstenen: voor het citraation zelf is aangetoond dat het recidieven van calciumoxalaatstenen vermindert
• Afwezigheid van overgevoeligheid voor maag-darmklachten

Kies voor glycinaat bij:

• Behoefte aan ondersteuning bij slaap of stress: glycine is een inhiberende neurotransmitter die de GABA-activiteit ondersteunt en het zenuwstelsel kalmeert
• Een gevoelige maag of darmen: glycinaat is de mildste magnesiumvorm voor het spijsverteringskanaal, zonder osmotisch laxerend effect
• Dagelijkse inname voor de algemene gezondheid: de goede verdraagbaarheid maakt glycinaat de meest geschikte vorm voor langdurig dagelijks gebruik
• Een reeds regelmatig ontlastingspatroon dat niet verstoord mag worden

Beide vormen worden goed opgenomen. Uit het onderzoek van Walker 2003 bleek dat citraat leidde tot een iets hogere acute uitscheiding via de urine, maar glycinaat voorkomt de maag-darmbijwerkingen. Raadpleeg voor een uitgebreide vergelijking ons artikel over magnesiumglycinaat vs. citraat.

Kunnen magnesiumcitraat en magnesiumglycinaat samen worden ingenomen? Ja. Er is geen farmacologische interactie; beide leveren elementair magnesium via verschillende dragers. Sommigen nemen ‘s ochtends citraat voor de stoelgang en ‘s avonds glycinaat voor de nachtrust. Zorg er wel voor dat de gecombineerde inname van elementair magnesium op of onder de bovengrens van 350 mg blijft, tenzij een arts anders adviseert.

Magnesiumhydroxide (Milk of Magnesia) vs. magnesiumcitraat

Magnesiumhydroxide is een suspensie van magnesiumhydroxide in water, een anorganische vorm met een zeer lage systemische opname. Vrijwel de gehele dosis blijft in het darmlumen achter en werkt als een krachtiger osmotisch laxeermiddel dan citraat. Citraat zorgt voor een grotere opname van magnesium in de bloedbaan en biedt daarnaast een milde laxerende werking. Wanneer uitsluitend verlichting van obstipatie het doel is, volstaan beide middelen. Wie tevens de magnesiumstatus wil verhogen, kiest beter voor citraat, omdat dit daadwerkelijk magnesium aan de weefsels levert.

Magnesiumcitraat vs. macrogol (Miralax)

Macrogol (polyethyleenglycol of PEG) is een synthetisch osmotisch laxeermiddel zonder mineralen. Het trekt vocht aan in het colon, maar levert geen magnesium. De AGA-richtlijnen bevelen macrogol aan als eerstelijnsbehandeling bij chronische obstipatie. Citraat heeft een vergelijkbare vochtbindende werking, maar vult tegelijkertijd een mineraal aan waaraan velen een tekort hebben. Het laxerende effect van citraat is echter minder voorspelbaar en moeilijker exact te doseren dan dat van macrogol. Voor uitsluitend de behandeling van obstipatie biedt macrogol een nauwkeurigere controle; wie obstipatie wil aanpakken én magnesium wil aanvullen, vindt in citraat een gecombineerde optie.

Hoe snel werkt magnesiumcitraat?

Bij obstipatie: De meeste mensen ervaren binnen 30 minuten tot 6 uur na inname van een osmotische dosis een stoelgang. Vloeibaar citraat werkt sneller dan capsules omdat het reeds is opgelost. Hoe lang houdt de werking van magnesiumcitraat aan?

Het laxerende effect is doorgaans binnen 6 uur uitgewerkt, al kunnen hogere doseringen bij sommige personen gedurende 12 tot 24 uur brijige ontlasting veroorzaken. Hoe lang duurt het voordat magnesiumcitraat is uitgewerkt? Het osmotische effect verdwijnt zodra het niet-opgenomen magnesium het colon heeft verlaten, meestal binnen een dag. Voldoende water drinken versnelt dit proces.

Voor het verhogen van de magnesiumspiegel: Het serummagnesium kan bij consequente dagelijkse inname binnen enkele dagen beginnen te stijgen. Het aanvullen van de weefselvoorraden — de intracellulaire reserves in spieren, botten en zenuwweefsel — duurt doorgaans 4 tot 6 weken. Bij het corrigeren van een tekort is regelmaat belangrijker dan een hoge dosering.

Voor de preventie van nierstenen: De citraatspiegels in de urine stijgen binnen 24 tot 48 uur na suppletie. Het klinische effect (vermindering van steenvorming) wordt in onderzoeksdata echter gemeten over periodes van maanden tot jaren.

Waarom magnesiumcitraat de stoelgang stimuleert: het osmotische mechanisme

Magnesiumcitraat trekt via osmose water aan in de darmen. Niet-opgenomen magnesiumionen blijven achter in de darm en houden vocht vast. Dit maakt de ontlasting zachter en vergroot het volume, wat de rekreflex activeert die de darminhoud voortbeweegt. Het effect is dosisafhankelijk: kleine doseringen zijn nauwelijks merkbaar, terwijl de hoge doseringen voor darmlediging zorgen voor een snelle en volledige evacuatie.

Dit mechanisme werd decennia geleden al beschreven. Een overzichtsartikel uit 1996 in Magnesium Research onderzocht de osmotische en intrinsieke mechanismen van de laxerende werking van magnesium (Izzo et al., 1996). De auteurs merkten op dat magnesium naast osmose mogelijk ook cholecystokinine vrijmaakt en stikstofoxidesynthase activeert — processen die beide de darmmotiliteit stimuleren. Aanvullend onderzoek van dezelfde groep identificeerde stikstofmonoxide als mediator van het laxerende effect van magnesium (Izzo et al., 1994).

Hierdoor kan dezelfde verbinding bij 200 mg elementair magnesium dienen als een mild dagelijks supplement, en bij circa 300 ml vloeistof als een volledige darmreiniger. Het betreft één fysiologisch mechanisme over een breed doseringsbereik; het verschil tussen “ondersteunt de regelmaat” en acute darmlediging wordt volledig bepaald door de ingenomen hoeveelheid.

Kan magnesium juist obstipatie veroorzaken?

Magnesium veroorzaakt op zichzelf geen obstipatie. Een overstap van een laxerende vorm zoals citraat of oxide naar een milde vorm zoals glycinaat kan echter het gevoel van verstopping geven, doordat het vertrouwde osmotische effect wegvalt. Wie citraat gebruikte voor de stoelgang en overstapt op glycinaat, keert terug naar het eigen natuurlijke ontlastingspatroon, wat kan aanvoelen als een achteruitgang.

Dit leidt regelmatig tot verwarring. De aanname dat “magnesiumglycinaat obstipatie veroorzaakte”, is vrijwel altijd toe te schrijven aan het wegvallen van een eerder aanwezig laxerend effect. Dit onderscheid is van belang om te voorkomen dat men om de verkeerde reden terugkeert naar citraat — bij aanhoudende behoefte aan dagelijkse laxering verdient de onderliggende oorzaak van de obstipatie medische aandacht, in plaats van langdurig gebruik van osmotische middelen.

Magnesiumoxide bij obstipatie: het goedkopere alternatief

Magnesiumoxide werkt bij obstipatie via hetzelfde osmotische mechanisme als citraat en is goedkoper, maar levert aanzienlijk minder opneembaar magnesium. Wie uitsluitend laxering beoogt, heeft aan oxide een effectief en voordelig middel. Wie tevens de magnesiumstatus wil verbeteren, bereikt met citraat beide doelen, terwijl oxide hoofdzakelijk lokaal in de darm werkt.

Het wetenschappelijk bewijs voor oxide bij obstipatie is degelijk. Een gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde studie in het Journal of Neurogastroenterology and Motility onderzocht magnesiumoxide bij patiënten met chronische obstipatie (Mori et al., 2019), en een review uit 2021 in Nutrients vatte de rol van magnesiumoxide bij obstipatie samen, inclusief het veiligheidsprofiel bij ouderen en bij nierinsufficiëntie (Mori et al., 2021). De waarschuwing omtrent de nierfunctie is essentieel: doordat oxide voor laxatie in hoge doseringen wordt gebruikt en magnesium bij een verminderde nierfunctie kan stapelen, treden meldingen van hypermagnesiëmie vooral op bij langdurig oxidegebruik door oudere patiënten.

Welke magnesiumvorm bevordert de stoelgang? De rangschikking

Gerangschikt naar laxerende kracht: magnesiumcitraat en magnesiumoxide zijn het sterkst (beide werken bij standaarddoseringen als osmotisch laxeermiddel), magnesiummalaat en -chloride zijn mild, en magnesiumglycinaat, -tauraat en -L-threonaat zijn het mildst met een minimaal effect op de darmen. Wie magnesium zoekt zonder darmreactie, kiest doorgaans voor glycinaat.

Hoe lang houdt de stoelgang aan na inname van magnesiumcitraat?

Bij een laxerende dosering treedt de eerste ontlasting doorgaans op na 30 minuten tot 6 uur, waarna het effect meestal nog 3 tot 6 uur aanhoudt. De meesten ervaren binnen 6 tot 8 uur na inname weer rust, al kan een volledige fles van circa 300 ml voor darmvoorbereiding langer effect hebben. Bij een normale suppletiedosis van 200–400 mg elementair magnesium ervaren de meeste mensen zachtere ontlasting in plaats van acute aandrang.

De individuele variatie is aanzienlijk en hangt af van de dosering, inname op een nuchtere maag of bij een maaltijd, de hydratatiestatus en de darmpassagetijd. Inname met een vol glas water versnelt de werking; inname met voedsel vertraagt deze. Blijft effect na 6 uur bij een laxerende dosis uit, neem dan niet direct extra in — dit vergroot het risico op verstoringen van de elektrolytenbalans.

Hoe lang duurt het voordat magnesiumcitraat is uitgewerkt?

Het laxerende effect van een eenmalige dosis verdwijnt over het algemeen binnen 6 tot 12 uur. Bij personen met een gezonde nierfunctie wordt magnesium zelf binnen ongeveer 24 uur door het lichaam verwerkt en uitgescheiden. Houdt dunne ontlasting langer dan een dag na een eenmalige inname aan, dan is dat ongebruikelijk en raadzaam om te overleggen met een arts, zeker bij een verminderde nierfunctie.

Darmvoorbereiding voor een colonoscopie: toepassing bij hoge doseringen

Magnesiumcitraat wordt veelvuldig toegepast voor darmreiniging voorafgaand aan een colonoscopie, meestal in de vorm van een fles van circa 300 ml volgens het specifieke protocol van de arts. Dit is een medische toepassing met een dosering die ongeveer 10 tot 20 keer hoger ligt dan een reguliere suppletiedosis — volg de instructies van de zorgverlener strikt op en pas dit nooit op eigen initiatief thuis toe voor andere doeleinden.

Deze toepassing wordt ondersteund door wetenschappelijk onderzoek. Een gerandomiseerde gecontroleerde studie in Cureus toonde aan dat een colonoscopievoorbereiding op basis van magnesiumcitraatcapsules bij 100% van de patiënten een adequate darmreiniging opleverde, met een hogere patiënttevredenheid dan de vloeibare vergelijkingsstof (Eidensohn et al., 2021). Een systematische review en meta-analyse in het United European Gastroenterology Journal onderzocht natriumpicosulfaat met magnesiumcitraat voor darmvoorbereiding (van Lieshout et al., 2017), en een groot retrospectief onderzoek evalueerde het succespercentage in de dagelijkse praktijk (AlSamman et al., 2022).

Wat is het beste tijdstip om magnesiumcitraat in te nemen?

Neem magnesiumcitraat voor dagelijkse suppletie in bij de maaltijd om het risico op dunne ontlasting te verkleinen, en verdeel grotere doseringen over de dag. Voor incidentele verlichting van obstipatie zorgt inname op een nuchtere maag met ruim water voor een snellere werking. Er is geen overtuigend bewijs dat een specifiek tijdstip van de dag de opname voor algemene aanvulling verbetert.

De keuze van het innametijdstip is vooral een praktische afweging. Omdat de verdraagbaarheid van citraat wordt beperkt door het laxerende effect, maakt alles wat de opname vertraagt of spreidt — zoals voeding of het splitsen van de dosis — dagelijks gebruik comfortabeler. Bij inname gericht op de nachtrust ligt inname in de avond voor de hand, al is glycinaat voor dat doeleinde de beter onderzochte vorm.

Houd ongeacht het tijdstip rekening met medicatie-interacties: magnesium vermindert de opname van tetracycline- en fluorochinolon-antibiotica, bisfosfonaten en levothyroxine. Houd tussen deze middelen en magnesium een tussenpoos van 2 tot 4 uur aan.

Is magnesiumcitraat veilig tijdens de zwangerschap?

Magnesiumsuppletie wordt tijdens de zwangerschap over het algemeen als veilig beschouwd en wordt soms toegepast bij obstipatie, een veelvoorkomende zwangerschapsklacht. Vanwege de sterke laxerende werking van magnesiumcitraat en het risico op uitdroging dient het gebruik ervan echter altijd eerst te worden overlegd met de verloskundige of gynaecoloog. Doseringen voor darmvoorbereiding mogen tijdens de zwangerschap absoluut niet worden gebruikt.

Magnesium is onderzocht tijdens de zwangerschap: een gerandomiseerde studie in Archives of Gynecology and Obstetrics onderzocht magnesiumsuppletie ter preventie van hypertensie tijdens de zwangerschap (Bullarbo et al., 2013). Dosering en vorm zijn hierbij cruciaal; zwangerschap maakt het lichaam gevoeliger voor vochtverlies en elektrolytenverschuivingen, en voor zwangerschapsgerelateerde obstipatie bestaan mildere eerstelijnsopties. Overleg dit altijd met de behandelend zorgverlener.

Magnesiumcitraat en gewichtsverlies

Magnesiumcitraat leidt niet tot vetverlies. Een eventuele gewichtsdaling na inname is uitsluitend het gevolg van verlies van water en darminhoud door het laxerende effect; dit gewicht keert terug zodra de vochtbalans is hersteld. Het gebruik van laxeermiddelen voor gewichtsbeheersing is ineffectief en brengt gezondheidsrisico’s met zich mee.

De weegschaal slaat na een laxerende dosis lager uit doordat de darm is geleegd en vocht is verloren. Dit is geen afname van vetmassa, het effect is tijdelijk en herhaaldelijk gebruik voor dit doel brengt risico’s met zich mee voor de elektrolytenbalans en kan darmgewenning veroorzaken. De magnesiumstatus heeft wel een indirecte relatie met gewicht via de insulinesignalering, een effect dat voornamelijk optreedt bij personen met een vooraf bestaand magnesiumtekort of insulineresistentie. Dit bewijs wordt besproken in Kan magnesium helpen bij afvallen?

Wie moet magnesiumcitraat vermijden?

Magnesiumcitraat is bij de aanbevolen doseringen veilig voor de meeste gezonde volwassenen, maar bepaalde groepen moeten voorzichtig zijn of het gebruik vermijden:

• Nierziekten: Bij een verminderde nierfunctie kan overtollig magnesium niet efficiënt worden uitgescheiden, wat kan leiden tot hypermagnesiëmie. Dit is een potentieel gevaarlijke aandoening met symptomen zoals hypotensie, ademhalingsdepressie en in ernstige gevallen een hartstilstand. Personen met een eGFR onder de 30 ml/min/1,73 m² mogen geen magnesiumsupplementen gebruiken zonder medisch toezicht.
• AV-blok of bradycardie: Magnesium beïnvloedt de cardiale geleiding. Suppletie bij bestaande geleidingsstoornissen dient onder medische controle plaats te vinden.
• Gelijktijdig gebruik van specifieke geneesmiddelen: Magnesium kan de absorptie verminderen van antibiotica uit de groepen tetracyclines en fluorochinolonen, bisfosfonaten (bij osteoporose) en bepaalde schildkliermedicatie. Zorg voor een tussenpoos van minimaal 2 uur bij inname.
• Chronische diarree of dehydratie: De osmotische werking van citraat kan vochtverlies verergeren. Bij bestaande dunne ontlasting is glycinaat een geschiktere keuze.
• Voorafgaand aan een operatie: Sommige chirurgen adviseren om 1 tot 2 weken voor de anesthesie te stoppen met magnesiumsupplementen, omdat magnesium de werking van spierverslappers kan versterken.
• Zwangerschap en borstvoeding: Magnesium is een essentieel mineraal tijdens de zwangerschap; de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid stijgt naar 350–360 mg. De laxerende eigenschappen van citraat vereisen echter voorzichtigheid. Het gebruik van hoge doseringen osmotische laxeermiddelen kan leiden tot dehydratie en elektrolytenstoornissen. Zwangere vrouwen dienen citraat uitsluitend in suppletiedoseringen (200–350 mg elementair) te gebruiken en de laxerende vorm te bespreken met hun verloskundige of arts. Een RCT uit 2020 (BRAMAG-studie) onderzocht dagelijks 300 mg magnesiumcitraat vanaf week 12–20 tot aan de bevalling zonder veiligheidsproblemen, al leidde dit niet tot verbeterde perinatale uitkomsten.
• Magnesiumcitraat voor kinderen: De dosering voor kinderen verschilt aanzienlijk van die voor volwassenen. Bij kinderen van 6–11 jaar wordt bij obstipatie doorgaans 100–150 ml vloeibaar citraat toegepast; jongeren vanaf 12 jaar kunnen de dosering voor volwassenen aanhouden. Geef kinderen onder de 6 jaar geen laxerende doses citraat zonder voorschrift van een kinderarts. Voor dagelijkse suppletie bij kinderen ligt de aanbevolen hoeveelheid tussen 80 en 240 mg, afhankelijk van de leeftijd, ruim onder het niveau dat uitgesproken laxerende effecten veroorzaakt.

Wat het wetenschappelijk bewijs nog niet aantoont

Magnesiumcitraat is grondig onderzocht op het gebied van opname, obstipatie en niersteenpreventie. Er is echter minder onderzoek gedaan naar deze specifieke vorm bij angst, depressie, glykemische controle of migraineprofylaxe. Onderzoeken naar die indicaties maakten voornamelijk gebruik van oxide, glycinaat of threonaat. Wie suppletie overweegt voor een van deze doeleinden, vindt in de literatuur mogelijk meer onderbouwing voor een andere vorm. Raadpleeg onze vergelijking van glycinaat vs. oxide vs. threonaat voor meer inzicht.

Onze visie: wanneer citraat zinvol is en wanneer niet

Bij het samenstellen van het magnesiumsupplement van YourHealthier is na maandenlang onderzoek bewust gekozen voor glycinaat en niet voor citraat. Hieronder lichten we die keuze toe, en geven we aan wanneer citraat juist wel de voorkeur verdient.

Citraat is de betere keuze bij obstipatie, bij de wens om een verlaagde magnesiumspiegel snel aan te vullen, of bij een verhoogd risico op nierstenen. Het wordt goed opgenomen, is voordelig per dosering en het laxerende effect is een functionele eigenschap voor wie daar baat bij heeft. In die situaties is citraat een doordachte, wetenschappelijk onderbouwde keuze.

In onze formule is gekozen voor glycinaat omdat de meeste gebruikers magnesium dagelijks innemen ter ondersteuning van slaap, stress en de algemene gezondheid. Bij dat gebruikspatroon is een vorm die de nachtrust verstoort door darmactiviteit ongewenst. Glycinaat levert hetzelfde mineraal zonder de osmotische darmprikkel, terwijl de drager glycine over eigen rustgevende eigenschappen beschikt. De studie van Pajuelo 2024 bevestigde wat we terugzien in klantervaringen: glycinaat leidt bij alle geteste doseringen tot minder maag-darmklachten.

Blijkt na het lezen van dit artikel dat citraat niet aansluit bij uw situatie, dan kan ons Magnesiumglycinaat een passend alternatief zijn. Is citraat wél de juiste keuze, dan biedt dit overzicht de nodige informatie over dosering en veiligheid voor een verantwoord gebruik.

Veelgestelde vragen

Is magnesiumcitraat gezond?

Ja, voor de meeste volwassenen wel. Het is een van de best opneembare magnesiumvormen en een effectieve optie bij obstipatie en voor het aanvullen van de magnesiumstatus. De voornaamste beperking bestaat uit maag-darmklachten bij hogere doseringen. Wie citraat minder goed verdraagt, kan kiezen voor glycinaat, dat hetzelfde mineraal levert met minder belasting voor de darmen.

Is het veilig om dagelijks magnesiumcitraat te nemen?

Bij doseringen binnen de aanvaardbare bovengrens voor suppletie (350 mg elementair magnesium per dag) wordt dagelijks gebruik van citraat als veilig beschouwd voor gezonde volwassenen. Velen gebruiken dagelijks 200–300 mg gedurende langere tijd zonder problemen. Zorg voor voldoende vochtinname en let op aanhoudende dunne ontlasting; verlaag in dat geval de dosering of stap over op een andere vorm.

Wat doet magnesiumcitraat in het lichaam?

Het vult de magnesiumvoorraad in het lichaam aan en werkt als een mild osmotisch laxeermiddel door water aan te trekken in de darmen. Daarnaast bindt het citraation calcium in de urine, wat de reden is dat kalium-magnesiumcitraat is onderzocht voor het verminderen van recidieven van calciumoxalaatstenen (Ettinger 1997).

Hoe snel werkt magnesiumcitraat bij obstipatie?

Doorgaans binnen 30 minuten tot 6 uur. Vloeibare vormen werken sneller dan capsules. De snelheid van het effect hangt af van de dosering, de hydratatie en de individuele darmpassagetijd.

Helpt magnesiumcitraat bij het slapen?

Magnesium ondersteunt in het algemeen de slaap door de regulatie van melatonine en het activeren van het parasympathische zenuwstelsel. Citraat is echter niet de meest geschikte vorm voor de nachtrust, omdat de darmstimulerende werking ‘s nachts storend kan zijn. Magnesiumglycinaat of magnesiumthreonaat zijn geschiktere keuzes voor slaapondersteuning.

Stimuleert magnesiumcitraat de stoelgang?

Ja, dat is het primaire effect op het maag-darmkanaal. Magnesiumcitraat trekt via osmose water aan in de darmen, wat de ontlasting zachter maakt en de darmlediging bevordert. Bij suppletiedoses (100–200 mg elementair) is het effect mild en gebruiken velen het voor een regelmatige stoelgang. Bij laxerende doses (300+ mg elementair) treedt bij de meesten binnen 30 minuten tot 6 uur ontlasting op. Hoe lang duurt de stoelgang na inname van magnesiumcitraat? Meestal 1 tot 3 uur na de eerste lediging. Blijft u de hele dag naar het toilet gaan? Bij normale suppletiedoseringen doorgaans niet, maar hoge doseringen (een volledige fles) kunnen gedurende 6 tot 12 uur herhaaldelijk dunne ontlasting veroorzaken.

Moet ik de hele fles magnesiumcitraat leegdrinken?

Alleen ter voorbereiding op een colonoscopie en uitsluitend op voorschrift van een arts. De standaardfles vloeibaar magnesiumcitraat van circa 300 ml bevat ongeveer 1.745 mg van de verbinding. Het leegdrinken van de hele fles staat gelijk aan een medische laxerende dosis en veroorzaakt binnen enkele uren waterdunne diarree. Voor reguliere verlichting van obstipatie of dagelijkse suppletie is het leegdrinken van de fles niet de bedoeling; gebruik in die gevallen capsules, poeder of een afgemeten kleine hoeveelheid vloeistof.

Hoeveel magnesiumcitraat is nodig voor ontlasting?

Begin bij milde obstipatie met 200–300 mg elementair magnesiumcitraat (meestal 1–2 capsules, afhankelijk van het merk). Neem dit in met een vol glas water. Blijft ontlasting binnen 6 uur uit, dan kan de dosis worden verhoogd naar 400 mg. Bij acute, hardnekkige obstipatie werkt een eenmalige dosis van 300–400 mg elementair magnesium meestal binnen enkele uren. Doseringen boven de 400 mg naderen het bereik van darmreiniging; gebruik deze uitsluitend wanneer lagere doseringen geen effect hadden en bij voorkeur na overleg met een arts.

Wordt u slaperig van magnesiumcitraat?

Magnesium heeft van nature milde ontspannende eigenschappen; het activeert het parasympathische zenuwstelsel en ondersteunt GABA-receptoren. Sommige mensen ervaren lichte slaperigheid, vooral bij hogere doseringen. Citraat is echter niet de eerste keuze specifiek voor het slapengaan, omdat de laxerende werking de slaap kan onderbreken. Wie streeft naar ontspanning en slaapkwaliteit, vindt in magnesiumglycinaat de rustgevende voordelen van zowel magnesium als glycine, zonder nachtelijke darmprikkels.

Magnesiumcitraat vs. magnesiumoxide: welke vorm is beter?

In de vergelijking tussen magnesiumcitraat en -oxide presteert citraat aanzienlijk beter. (Lindberg 1990) toonde aan dat citraat ongeveer 37 keer effectiever werd opgenomen dan oxide. Oxide bevat weliswaar meer elementair magnesium per gram (60% vs. 16%), maar passeert grotendeels onopgenomen het lichaam, waardoor het voornamelijk als krachtig laxeermiddel werkt met minimale systemische opname.

Kan magnesiumcitraat worden gecombineerd met andere supplementen?

In de meeste gevallen wel. Vermijd gelijktijdige inname met calciumsupplementen (deze concurreren om opname), antibiotica (tetracyclines, fluorochinolonen) of bisfosfonaten. Houd tussen deze middelen een tussenpoos van minimaal 2 uur aan.

Wat is over het algemeen de beste magnesiumvorm?

Er bestaat geen universeel ‘beste’ vorm; de keuze hangt af van het beoogde doel. Citraat is het meest geschikt bij obstipatie en als voordelige algemene aanvulling. Glycinaat is de aangewezen keuze voor slaap, stress en dagelijks gebruik zonder belasting van de darmen. Voor threonaat ontstaat wetenschappelijk bewijs op het gebied van cognitieve ondersteuning. Zie onze volledige vergelijking van magnesiumvormen.

1. Lindberg JS, Zobitz MM, Poindexter JR, Pak CY. Magnesium bioavailability from magnesium citrate and magnesium oxide. J Am Coll Nutr. 1990;9(1):48-55. PubMed
2. Walker AF, Marakis G, Christie S, Byng M. Mg citrate found more bioavailable than other Mg preparations in a randomised, double-blind study. Magnes Res. 2003;16(3):183-191. PubMed
3. Firoz M, Graber M. Bioavailability of US commercial magnesium preparations. Magnes Res. 2001;14(4):257-262. PubMed
4. Kappeler D, Heimbeck I, Herpich C, et al. Higher bioavailability of magnesium citrate as compared to magnesium oxide shown by evaluation of urinary excretion and serum levels. BMC Nutr. 2017;3:7. Springer
5. Ettinger B, Pak CY, Citron JT, et al. Potassium-magnesium citrate is an effective prophylaxis against recurrent calcium oxalate nephrolithiasis. J Urol. 1997;158(6):2069-2073. PubMed
6. Mazza E, Maurotti S, Ferro Y, et al. Magnesium: Exploring Gender Differences in Its Health Impact and Dietary Intake. Nutrients. 2024. PubMed
7. National Institutes of Health. Magnesium, Fact Sheet for Health Professionals. Updated June 2, 2022. NIH ODS
8. Chang L, Chey WD, Imdad A, et al. AGA–ACG Clinical Practice Guideline: Pharmacological Management of Chronic Idiopathic Constipation. Gastroenterology. 2023;165(6):1397-1407. PubMed
9. Pajuelo D, et al. Comparative Clinical Study on Magnesium Absorption and Side Effects After Oral Intake of Microencapsulated Magnesium. Nutrients. 2024;17(1):45. PubMed
10. Argeros Z, Xu X, Bhandari B, et al. Magnesium Supplementation and Blood Pressure: A Systematic Review and Meta-Analysis of Randomized Controlled Trials. Hypertension. 2025;82(11):1844-1856. PubMed
11. Alharran AM, Alzayed MM, Jamilian P, et al. Impact of Magnesium Supplementation on Blood Pressure: An Umbrella Meta-Analysis of Randomized Controlled Trials. Curr Ther Res. 2024;101:100755. PubMed
12. Merschmann R, Burgmer C, Eckert GP, Wagner AE. Bioavailability of Magnesium and Potassium Salts Used as Potential Substitutes for Sodium Chloride in Human Nutrition, A Review. Mol Nutr Food Res. 2025;69:e70227. PMC
13. Talyshinskii A, et al. Potassium citrate for stone prevention – Quantifying benefit through the number needed to treat: A narrative review. Urology annals. 2026. PubMed
14. Afitska K, et al. Magnesium citrate supplementation decreased blood pressure and HbA1c in normomagnesemic subjects with metabolic syndrome: a 12-week, placebo-controlled, double-blinded pilot trial. Magnesium research. 2021. PubMed
15. Schutten JC, et al. Effects of Magnesium Citrate, Magnesium Oxide, and Magnesium Sulfate Supplementation on Arterial Stiffness: A Randomized, Double-Blind, Placebo-Controlled Intervention Trial. Journal of the American Heart Association. 2022. PubMed
16. Izzo AA, et al. The osmotic and intrinsic mechanisms of the pharmacological laxative action of oral high doses of magnesium sulphate. Importance of the release of digestive polypeptides and nitric oxide. Magnesium research. 1996. PubMed
17. Izzo AA, et al. Nitric oxide as a mediator of the laxative action of magnesium sulphate. British journal of pharmacology. 1994. PubMed
18. Eidensohn Y, et al. Magnesium Citrate Capsules in Colonoscopy Preparation: A Randomized Controlled Trial. Cureus. 2021. PubMed
19. van Lieshout I, et al. Systematic review and meta-analysis: Sodium picosulphate with magnesium citrate as bowel preparation for colonoscopy. United European gastroenterology journal. 2017. PubMed
20. AlSamman MA, et al. Adequacy Rate of Magnesium Citrate Bowel Preparation in a Large Retrospective Cohort. Rhode Island medical journal (2013). 2022. PubMed
21. Bullarbo M, et al. Magnesium supplementation to prevent high blood pressure in pregnancy: a randomised placebo control trial. Archives of gynecology and obstetrics. 2013. PubMed
22. Mori S, et al. A Randomized Double-blind Placebo-controlled Trial on the Effect of Magnesium Oxide in Patients With Chronic Constipation. Journal of Neurogastroenterology and Motility. 2019. PubMed
23. Mori H, et al. Magnesium Oxide in Constipation. Nutrients. 2021. PubMed
24. Phillips R, Hanchanale VS, Myatt A, Somani B, Nabi G, Biyani CS. Citrate salts for preventing and treating calcium containing kidney stones in adults. Cochrane Database of Systematic Reviews. 2015;(10):CD010057. PubMed

Aanbevolen artikelen

• Voordelen van magnesium: 7 wetenschappelijk onderbouwde redenen voor suppletie
• Magnesiumglycinaat vs. citraat: slaap, rust en herstel
• Magnesiumglycinaat vs. oxide vs. threonaat
• 9 symptomen van een magnesiumtekort om alert op te zijn
• Beste magnesiumsupplementen 2026: alle vormen gerangschikt
• Magnesium voor bloeddruk en hartgezondheid