Zinksupplement: voordelen, dosering, bijwerkingen en vormen (gids 2026)

Wat is zink en waarom heeft u het nodig?

Zink is een essentieel spoorelement dat het lichaam niet zelf kan aanmaken of in aanzienlijke hoeveelheden kan opslaan. Een constante dagelijkse aanvoer via voeding of supplementen is noodzakelijk. Op cellulair niveau dient zink als structureel onderdeel van honderden eiwitten en enzymen, en is het betrokken bij DNA-synthese, celdeling, wondgenezing en immuunbewaking.

De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid (ADH) volgens de National Institutes of Health bedraagt 11 mg/dag voor volwassen mannen, 8 mg/dag voor volwassen vrouwen, 11 mg/dag voor zwangere vrouwen en 12 mg/dag voor vrouwen die borstvoeding geven. Dit zijn minimale vereisten om een tekort te voorkomen, niet per se hoeveelheden voor een optimale inname.

Bekende voedingsbronnen zijn oesters (ongeveer 74 mg per portie van 85 gram, meer dan welk ander voedingsmiddel dan ook), rood vlees, gevogelte, bonen, noten, krab en kreeft. Fytaten in granen en peulvruchten binden zink en verminderen de opname, waardoor mensen met een plantaardig voedingspatroon tot 50% meer zink via de voeding nodig kunnen hebben dan omnivoren (NIH Office of Dietary Supplements, bijgewerkt januari 2026, NIH).

Signalen van een mogelijk zinktekort

Wereldwijd hebben meer dan 2 miljard mensen te maken met een zinktekort, maar een uitgesproken klinisch tekort is slechts een deel van het probleem. In de VS krijgt ongeveer 35–45% van de 60-plussers niet de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid zink binnen. Velen bevinden zich in een grijs gebied: geen tekort dat direct leidt tot een klinische diagnose, maar evenmin een optimale status.

Het herkennen van een lage zinkstatus is lastig doordat de symptomen overlappen met tientallen andere aandoeningen. Er bestaat geen eenduidige, op zichzelf staande test. Serumzinkwaarden kunnen normaal lijken terwijl de weefselvoorraden zijn uitgeput, omdat het lichaam de circulerende zinkconcentraties strikt reguleert ten koste van minder vitale weefsels. Desondanks is het raadzaam om bij een combinatie van de volgende symptomen met een arts te overleggen over uw zinkstatus:

Frequente infecties of traag herstel na ziekte. Wie elke verkoudheid meepikt die vervolgens weken aanhoudt, kan een tekort aan zink in de immuuncellen hebben. Neutrofielen en natural killer-cellen hebben zink nodig om te rijpen en te functioneren. Zonder zink presteert deze eerste verdedigingslinie ondermaats.

Verlies van smaak of reuk. Zink is vereist voor het enzym koolzuuranhydrase, dat essentieel is voor de werking van smaakpapillen. Een verminderde smaakbeleving (hypogeusie) is een van de meer specifieke symptomen van een zinktekort. Dit kreeg brede bekendheid tijdens COVID-19, maar smaakverlies door zinktekort werd al decennia voor de pandemie beschreven.

Trage wondgenezing. Een wondje dat weken nodig heeft om te sluiten of acnelittekens die lang na het verdwijnen van de onzuiverheden zichtbaar blijven. Zink is betrokken bij elke fase van weefselherstel: ontsteking, celproliferatie en weefselremodellering. Bij een tekort aan zink verlopen alle drie deze fasen trager.

Dunner wordend haar of broze nagels. Zink is een structureel bestanddeel van keratine. Haaruitval (vooral diffuse haaruitval in plaats van alopecia androgenetica) en nagels die afbrokkelen, splijten of witte vlekjes vertonen, kunnen wijzen op onvoldoende zink, al kennen deze symptomen vele mogelijke oorzaken.

Hersenmist of concentratieproblemen. Zink moduleert de afgifte van neurotransmitters en synaptische plasticiteit. Een lage zinkstatus is in meerdere studies in verband gebracht met veranderingen in het cognitieve en psychologische functioneren, met name bij ouderen (NIH ODS, 2026, NIH).

Wie loopt het grootste risico? Vegetariërs en veganisten (fytaten in plantaardige voeding verminderen de zinkopname met maximaal 50%), duursporters (zink gaat tijdens langdurige inspanning meetbaar verloren via zweet), mensen met inflammatoire darmziekten (de prevalentie van zinktekort bij IBD ligt in meta-analyses rond 50%; PubMed), ouderen met een verminderde eetlust of verminderde opname, zwangere en borstvoeding gevende vrouwen met een verhoogde behoefte, en langdurige gebruikers van protonpompremmers (PPI’s), die de zinkopname verlagen.

Wanneer meerdere van deze punten herkenbaar zijn, is een serumzinktest een redelijk startpunt, met het voorbehoud dat dit de werkelijke omvang van het tekort kan onderschatten. Sommige artsen geven de voorkeur aan een zinkbepaling in erytrocyten of een alkalische-fosfatasemeting (een zinkafhankelijk enzym) voor een completer beeld.

Zinkrijke voeding: is voeding alleen voldoende?

Voor veel mensen wel. Een portie oesters van 85 gram levert 74 mg zink, ruim voldoende om meervoudig aan de ADH te voldoen. De meeste mensen eten echter niet regelmatig oesters, en de overige voedingsbronnen leveren per portie aanzienlijk minder op.

Gangbare voedingsmiddelen bevatten gemiddeld de volgende hoeveelheden: 85 gram runderbraadstuk levert circa 7 mg, 85 gram krab ongeveer 6,5 mg, 85 gram varkenshaas circa 2,9 mg, een portie witte bonen in tomatensaus (ongeveer 250 g) 2,9 mg, 30 gram pompoenpitten 2,2 mg, een beker yoghurt 1,7 mg en een portie kikkererwten (circa 160 g) ongeveer 2,5 mg. Rauwe spinazie levert, ondanks zijn reputatie als superfood, slechts 0,8 mg per portie (ongeveer 30 g), waarbij aanwezige fytaten de uiteindelijke opname door het lichaam verder verlagen.

In de praktijk geldt: wie 3–4 keer per week rood vlees eet, zuivel gebruikt en regelmatig noten of zaden consumeert, kan de 11 mg doorgaans via voeding behalen. Bij een plantaardig voedingspatroon vereist het bereiken van 8–11 mg gerichte planning: het weken en ontkiemen van peulvruchten vermindert het fytinezuurgehalte met 20–50%, het combineren van zinkrijke voeding met zure ingrediënten (citroen, azijn) verbetert de opname licht, en zuurdesembrood of gistbrood verdient de voorkeur boven ongerezen platbrood omdat fermentatie fytaten deels afbreekt.

Groepen die moeite hebben om voldoende zink uit voeding te halen, zijn met name veganisten en vegetariërs die hier niet bewust op plannen, ouderen met verminderde eetlust, sporters in zware trainingsperiodes en mensen die een caloriebeperkt dieet volgen. Voor hen biedt een dagelijks supplement van 15–25 mg een betrouwbare basis zonder de aanvaardbare bovengrens te benaderen.

Voordelen van zinksupplementen

Immuunfunctie

Zink is cruciaal voor de ontwikkeling en functie van neutrofielen, natural killer-cellen en T-lymfocyten. Wanneer de zinkspiegel daalt, neemt de effectiviteit van de afweer meetbaar af.

Systematische reviews tonen aan dat zinkzuigtabletten of -siroop, mits gestart binnen 24 uur na de eerste symptomen, de duur van een verkoudheid met ongeveer 1–2 dagen kunnen verkorten. Dit werkingsmechanisme berust op directe remming van de replicatie van rhinovirussen in het neus- en keelslijmvlies; zuigtabletten presteren bij verkoudheid daarom beter dan capsules. Een doorgeslikte capsule brengt zink immers niet direct in contact met het keelslijmvlies zoals een langzaam oplossende zuigtablet dat doet (NIH ODS, 2026, NIH).

Voor mensen die vatbaar zijn voor verkoudheden of werkzaam zijn in de zorg of kinderopvang, is het bij de hand hebben van zinkzuigtabletten tijdens het verkoudheidsseizoen een gerichte maatregel. Het tijdsvenster is hierbij bepalend: zinkzuigtabletten die pas 48 uur na het begin van de klachten worden gestart, laten in onderzoeken nauwelijks effect zien. Het effect is lokaal en niet systemisch: het zink moet direct oplossen op de weefsels waar het virus zich vermeerdert. Zuigtabletten met zinkacetaat in een totale dagdosering van circa 75 mg elementair zink, verdeeld over 6–8 langzaam opgezogen tabletten, vormen het protocol dat in gepubliceerde overzichtsartikelen gepaard ging met een relevante verkorting van de verkoudheidsduur (NIH). Dit betreft een therapeutische dosering voor enkele dagen, niet voor weken, en mag op dit niveau geen dagelijkse gewoonte worden.

Bloedsuikerregulatie

Zink speelt een directe rol bij de synthese, opslag en secretie van insuline. In de alvleesklier zorgen zinkionen ervoor dat insuline kan kristalliseren tot zijn opslagvorm binnen bètacellen. Een meta-analyse van 32 placebogecontroleerde onderzoeken met 1.700 deelnemers wees uit dat zinksuppletie de nuchtere bloedglucose, postprandiale glucose, nuchtere insuline, HOMA-IR en HbA1c verlaagde bij volwassenen met diabetes type 2. Deze verbeteringen waren zichtbaar bij zowel lage doseringen (<30 mg/dag) als hogere doseringen (Wang et al., PubMed).

Een afzonderlijke systematische review in Advances in Nutrition toonde aan dat zelfs lage doseringen (<25 mg/dag) gunstig waren voor nuchtere glucose, triglyceriden, totaal cholesterol en LDL-cholesterol, met effectgroottes die gelijk waren aan of groter waren dan die van kortdurende interventies met hoge doseringen (PubMed).

Hartgezondheid

Een dosis-respons meta-analyse uit 2023 van 14 RCT’s liet significante verbeteringen zien in alle vier de lipidemarkers: het totale cholesterol daalde met ongeveer 16 mg/dL, LDL met 6 mg/dL en triglyceriden met 13 mg/dL, naast een bescheiden stijging van het HDL (PubMed).

De bevindingen omtrent het lipidenprofiel zijn opmerkelijk omdat de omvang van het effect van zink alleen vergelijkbaar is met de resultaten van bepaalde dieetinterventies. Een daling van het totale cholesterol met 16 mg/dL is in absolute termen bescheiden, maar vormt als aanvulling op een gestructureerd voedings- en bewegingspatroon een waardevolle toevoeging. Het mechanisme hangt vermoedelijk samen met de rol van zink in het lipidenmetabolisme van de lever, en niet met een directe cholesterolbindende werking zoals bij voedingsvezels (lees hier meer over in onze gids over vezelsupplementen).

Populatiegegevens leggen een verband tussen een lage serumzinkspiegel en een verhoogd risico op coronaire hartziekten, maar dit betreft observationeel onderzoek dat wordt beïnvloed door de algemene kwaliteit van de voeding: mensen met lage zinkwaarden eten op andere vlakken vaak eveneens minder gezond. De suppletiestudies die verbeteringen in lipidewaarden aantonen, leveren sterker, zij het niet definitief, causaal bewijs. Geen enkele toonaangevende cardiologische richtlijn adviseert momenteel zinksuppletie specifiek ter preventie van hart- en vaatziekten, maar de data ondersteunen het als een verantwoorde aanvulling voor wie om andere redenen al zink inneemt.

Huidgezondheid en wondgenezing

Een zinktekort belemmert elke fase van wondgenezing: de ontstekingsreactie, celproliferatie en weefselremodellering. Bij acne kunnen zowel lokale als orale vormen van zink het aantal inflammatoire laesies verminderen, al varieert de effectgrootte tussen verschillende onderzoeken. De ontstekingsremmende en antimicrobiële eigenschappen van zink dragen hier vermoedelijk aan bij.

Het acne-onderzoek vraagt om meer nuance dan vaak op supplementenwebsites wordt geschetst. Uit een systematische review en meta-analyse uit 2020 bleek dat personen met acne lagere serumzinkwaarden hebben dan gezonde controles, en dat zinksuppletie inflammatoire laesies effectief verminderde zonder ernstige bijwerkingen (PubMed). Dit effect is statistisch significant, maar visueel gezien bescheiden. Wie verwacht dat zink alleen de huid volledig zuivert, komt bedrogen uit. Binnen de dermatologie komt zink het best tot zijn recht als onderdeel van een gecombineerde aanpak: retinoïden of benzoylperoxide leveren het belangrijkste resultaat, terwijl zink systemische ontstekingen remt en het herstelproces van de huid ondersteunt. In sommige dermatologische studies werd 200 mg zinksulfaat driemaal daags gebruikt (circa 135 mg elementair zink), maar dit overschrijdt de aanvaardbare bovengrens en mag uitsluitend onder medisch toezicht plaatsvinden.

Wat wondgenezing betreft, is zink vooral effectief bij personen met een bestaand tekort. Het toedienen van supplementen aan iemand met een toereikende zinkstatus voorafgaand aan een operatie versnelt de wondgenezing in de meeste onderzoeken niet boven het normale tempo. Bij oudere patiënten, diabetespatiënten of mensen met chronische wonden dient de zinkstatus echter gecontroleerd en zo nodig gecorrigeerd te worden. Sommige chirurgische teams nemen zink inmiddels op in perioperatieve voedingsprotocollen voor hoogrisicopatiënten.

Testosteron en mannelijke gezondheid

Zinkconcentraties zijn uitzonderlijk hoog in prostaatweefsel en zaadvocht. Mannen met een zinktekort vertonen meetbaar lagere testosteronspiegels; suppletie bij mannen met een tekort herstelt de testosteronwaarden naar het normale bereik. Suppletie bij reeds toereikende zinkwaarden levert geen noemenswaardige verhoging van het testosteron op. De uitgesproken effecten in onderzoeken werden waargenomen bij atleten met zinkdepletie of mannen op een zinkbeperkt dieet.

Een meta-analyse uit 2016 van 20 onderzoeken (2.600 onvruchtbare mannen en 867 controles) toonde aan dat zinksuppletie het spermavolume, de beweeglijkheid van de zaadcellen en het percentage zaadcellen met een normale morfologie significant verhoogde (Zhao et al., PubMed). Dit effect was het sterkst bij mannen die bij aanvang een zinktekort hadden; bij mannen met toereikende waarden namen de voordelen snel af. De praktische consequentie: wanneer u een kinderwens heeft en sperma-analyse suboptimale waarden uitwijst, is het controleren van de zinkstatus en suppleren bij een tekort een van de meest toegankelijke interventies. Drie tot zes maanden consequente inname van 25–50 mg/dag is de gebruikelijke periode voor meetbare verbetering, aangezien de spermatogenese ongeveer 74 dagen in beslag neemt.

Voor mannen die streven naar hormonale ondersteuning combineert zink goed met adaptogenen zoals shilajit en ashwagandha, die via complementaire mechanismen aangrijpen op testosteron- en stressprocessen.

Zink voor mannen versus vrouwen

De basisfuncties zijn identiek, maar de dagelijkse behoefte verschilt. Mannen hebben een hogere ADH (11 mg tegenover 8 mg), wat samenhangt met een grotere spiermassa en een hogere metabole vraag. Intensieve training verhoogt het zinkverlies via zweet, waardoor mannelijke atleten extra vatbaar zijn voor een suboptimale status.

Bij vrouwen stijgt de zinkbehoefte tijdens de zwangerschap (11 mg/dag) en de lactatieperiode (12 mg/day). Zink ondersteunt de foetale ontwikkeling, en een tekort tijdens de zwangerschap is gekoppeld aan ongunstige zwangerschapsuitkomsten. Vrouwen die orale anticonceptiva gebruiken kunnen lagere serumzinkwaarden hebben, en hevig bloedverlies tijdens de menstruatie leidt tot extra verlies van mineralen, waaronder zink.

Bijwerkingen van zinksupplementen

Zink wordt bij de aanbevolen doseringen over het algemeen goed verdragen, maar de marge tussen een therapeutische en een overmatige inname is kleiner dan vaak wordt gedacht. De aanvaardbare bovengrens voor volwassenen is vastgesteld op 40 mg/dag uit alle bronnen tezamen.

Veelvoorkomend bij inname vanaf 40 mg/dag: Misselijkheid en braken (vooral op een lege maag), diarree, metaalsmaak, hoofdpijn.

Chronische overdosering (150+ mg/dag): Kopertekort. Dit vormt het belangrijkste klinische risico. Zink en koper concurreren om dezelfde opnamemechanismen. Een langdurig hoge zinkinname onderdrukt de koperopname, wat leidt tot anemie, neutropenie en neurologische afwijkingen. Paradoxaal genoeg kan een overmaat aan zink ook de immuuncellen verzwakken die het normaliter ondersteunt, en kan het HDL-cholesterol verlagen.

Interacties met geneesmiddelen: Zink vermindert de absorptie van quinolonen en tetracycline-antibiotica. Neem zink ten minste 2 uur vóór of 4–6 uur na deze medicijnen in. Zink interfereert tevens met penicillamine en bepaalde diuretica die de uitscheiding van zink verhogen.

Zinkdosering: hoeveel moet u innemen?

Voor algemeen behoud van de gezondheid is 15–30 mg elementair zink per dag gebruikelijk. Dit compenseert een onvolledige opname en biedt een veilige marge boven de ADH zonder de aanvaardbare bovengrens te naderen.

Verkorten van verkoudheid: 75 mg/dag in de vorm van zinkacetaat-zuigtabletten, verdeeld over meerdere doses, gestart binnen 24 uur na de eerste symptomen. Uitsluitend als kortdurende therapeutische dosering.

Ondersteuning bij acne: 30–45 mg/dag elementair zink gedurende 8–12 weken.

Immuunondersteuning bij ouderen: 25–45 mg/dag, gecombineerd met 1–2 mg koper.

Mannelijke fertiliteit: 25–50 mg/dag gedurende minstens 3 maanden.

Let op: een supplement met het etiket “zinkgluconaat 50 mg” bevat geen 50 mg zuiver zink. Het bevat 50 mg van de totale verbinding, waarvan ongeveer 14,3% elementair zink is (~7 mg). Raadpleeg altijd de voedingstabel op het etiket voor het gehalte aan elementair zink.

Beste moment om zink in te nemen

Neem zink in bij een maaltijd wanneer u last heeft van misselijkheid. Vermijd gelijktijdige inname met fytinerijke voeding, calcium- of ijzersupplementen, aangezien deze stoffen concurreren om de opname.

Voor specifieke verkoudheidszuigtabletten geldt: laat deze overdag elke 2–3 uur langzaam in de mond smelten, ongeacht maaltijden. Voor standaard capsules maakt inname in de ochtend of avond geen verschil; kies een vast tijdstip dat u goed kunt volhouden.

Zinkpicolinaat vs. -gluconaat vs. andere vormen

Er zijn verschillende zinkverbindingen verkrijgbaar met uiteenlopende opnameprofielen. Voor de meeste toepassingen zijn zinkpicolinaat, -gluconaat of -citraat geschikte keuzes. De onderlinge verschillen tussen goed geformuleerde varianten zijn kleiner dan marketinguitingen doen vermoeden.

Zinkpicolinaat: Zink gebonden aan picolinezuur. Sommige onderzoeken wijzen op een superieure absorptie; een veelgebruikte vorm in het hogere supplementensegment.

Zinkgluconaat: Veel toegepast, met name in zuigtabletten. Heeft een gemiddelde, goed gedocumenteerde absorptie en is gebruikt in veel verkoudheidsonderzoeken.

Zinkcitraat: Wordt vergelijkbaar met gluconaat opgenomen. Voordelig en geeft nauwelijks een metaalachtige smaak.

Zinkacetaat: Bevat een hoger aandeel elementair zink (~30%). Werd specifiek in diverse onderzoeken naar verkoudheid toegepast.

Zinksulfaat: De goedkoopste vorm. Effectief, maar veroorzaakt sneller maagklachten. Bevat ~23% elementair zink.

Zinkcarnosine: Een gecheleerde vorm die is onderzocht vanwege de ondersteuning van de maag-darmwand en de integriteit van de darmbarrière. In Japan geregistreerd voor maagbescherming.

Een opmerking over de kolom “elementair zink”: dit is de doorslaggevende waarde voor de dosering. Als een etiket “Zinkgluconaat 50 mg” vermeldt, is slechts 14% daarvan — ongeveer 7 mg — daadwerkelijk bruikbaar zink. Zinkcitraat lijkt met 34% elementair zink misleidend hoog gedoseerd, maar dit percentage geldt per gewichtseenheid van de verbinding. Controleer daarom altijd de vermelding “elementair zink” of “zink (als zinkcitraat)” in plaats van het totaalgewicht van de verbinding. Indien het etiket dit onderscheid niet maakt, is het product mogelijk slecht samengesteld of wordt een lage dosering verhuld.

Zinkoxide: Heeft een slechte orale biologische beschikbaarheid. Uitermate geschikt voor lokale toepassing (zoals zonnebrandcrème en zinkzalf), maar niet aan te raden voor orale suppletie.

Kunt u te veel zink innemen?

Ja, en de drempelwaarde ligt lager dan veel gebruikers veronderstellen. Acute toxiciteit (een eenmalige inname van 225–450 mg) veroorzaakt ernstige misselijkheid en braken. Chronische overmatige inname, zelfs net boven 40 mg/dag, leidt tot complicaties die zich geleidelijk ontwikkelen.

De uitputting van koper is verraderlijk omdat de vroege symptomen (vermoeidheid, zwakte, verhoogde infectiegevoeligheid) lijken op klachten waarvoor men juist meer supplementen zou gaan nemen, wat het probleem verergert. Bij onverklaarde bloedarmoede, aanhoudende infecties ondanks suppletie of een doof gevoel in armen of benen is het verstandig de serumwaarden van zowel zink als koper te laten bepalen.

Zink en koper: waarom deze combinatie noodzakelijk is

De combinatie van zink en koper voorkomt een van de meest voorspelbare interacties binnen de mineralensuppletie. Zink en koper delen hetzelfde opnametraject in de darm. Wanneer de inname van zink stijgt, daalt de opname van koper. De aanbevolen verhouding tussen zink en koper ligt rond 10:1 tot 15:1. Bij een suppletie van 30 mg zink hoort 2 mg koper te worden ingenomen.

Dit is geen theoretisch risico. In de medische literatuur zijn casussen beschreven van patiënten die gedurende maanden dagelijks 50–100 mg zink innamen en ernstige koperdeficiëntie-anemie ontwikkelden waarvoor bloedtransfusies nodig waren. In een bekend geval gebruikte een man jarenlang dagelijks zinkhoudende kleefpasta voor zijn kunstgebit, waardoor hij ongemerkt meer dan 300 mg zink per dag binnenkreeg; dit leidde tot koperdeficiëntie-myelopathie met blijvende neurologische schade. Dit zijn extreme voorbeelden, maar de conclusie is helder: wie langer dan enkele weken meer dan 25 mg zink per dag gebruikt, dient koper toe te voegen. De kosten hiervan zijn minimaal.

Een kopertekort door overmatige zinksuppletie is uitvoerig gedocumenteerd in casuïstiek en kan eenvoudig worden voorkomen met een juiste productsamenstelling of gerichte combinatie.

Zink en magnesium combineren

Zink en magnesium worden veelvuldig gecombineerd in ZMA-formules. Beide mineralen spelen een rol bij honderden enzymatische reacties, en de inname van beide is in moderne voedingspatronen regelmatig suboptimaal. Bij standaarddoseringen (15–30 mg zink, 200–400 mg magnesium) is relevante competitie om opname onwaarschijnlijk.

Magnesiumglycinaat past bijzonder goed bij zink omdat glycinaat vriendelijk is voor het maagslijmvlies, wat een voordeel is aangezien zink zelf lichte maagirritatie kan geven. Functioneel vullen ze elkaar aan: zink ondersteunt de afweer en testosteronproductie, terwijl magnesium bijdraagt aan spierontspanning, slaapkwaliteit en stressregulatie. Ons Magnesium Glycinate bevat de maagvriendelijke, goed opneembare glycinaatvorm.

Zinksupplementen voor kinderen

Kinderen hebben zink nodig voor groei, de ontwikkeling van het immuunsysteem en cognitieve functies. De ADH voor kinderen van 4–8 jaar is 5 mg/dag en voor jongeren van 9–13 jaar 8 mg/dag. Kinderartsen adviseren doorgaans om zink eerst via de voeding te verhogen (vlees, zuivel, verrijkte ontbijtgranen) voordat supplementen worden ingezet.

Wanneer suppletie geïndiceerd is (bijvoorbeeld bij moeilijke eters of een restrictief dieet), zijn vloeibare middelen of kauwtabletten op basis van zinkgluconaat gebruikelijk. Doseringen boven de aanvaardbare bovengrens voor kinderen (12 mg voor 4–8 jaar, 23 mg voor 9–13 jaar) moeten worden vermeden. Zinkzuigtabletten tegen verkoudheid worden wegens verstikkingsgevaar afgeraden voor kinderen jonger dan 6 jaar.

Dit artikel is uitsluitend bedoeld voor informatieve doeleinden en vormt geen medisch advies. Raadpleeg altijd een behandelend arts voordat u met een supplementenkuur begint.

Referenties